«Քրչի բազար». Կյանքը հնոտիների հույսին (ՖՈՏՈՇԱՐՔ)

«Քրչի բազար». Կյանքը հնոտիների հույսին (ՖՈՏՈՇԱՐՔ)

Այստեղ հավաքված է բնակչության ամենավատթար վիճակում ապրող խավը, որն իր ապրուստի փշուրներն է վաստակում օգտագործած, հալումաշ եղած հագուստ ու իրեր վաճառելով: newmag-ը մեկ օր անցկացրել է «քրչի բազարում» և լուսանկարել հնոտիավաճառների առօրյան:

Շաբաթ և կիրակի օրերին վերնիսաժում մարդաշատ է: Հատկապես յուղանկարների ու արծաթագործների մոտ հերթերի պակաս չկա: Բայց հենց այս նկարների կողքին մի ուրիշ խառնաշփոթ է տիրում` ոչ այնքան հաճելի: Հեռվից նայելիս կթվա փախստականների բազմությունն է, որ տուն ու տեղ չունենալով պատսպարվել է այստեղ: «Քրչի բազարն է», ընդ որում լիովին համապատասխան իր անվանը:

Մի քանի քառակուսի մետր ասֆալտի համար յուրաքանչյուրը վճարում է 200 դրամ, որպեսզի կարողանա վաճառել այն ինչ կարող է` առանց բացառությունների:

Մաշված ու ծակված գուլպա, կեղտոտ կոշիկներ, միաչքանի տիկնիկ: Վաճառողներն էլ բավարարված են իրենց պայմաններից, ավելի լավը հակացուցված է: Եթե պայմաններն ավելի լավը լինեն, պետք է ավելի շատ վճարեն: Սա միաբերան բոլորն են պնդում: Նրանց հետ զրույցելն անհնար է, եթե գնորդ չես, իսկ բացեիբաց լուսանկարելն ինքնասպանության է հավասար:

1

2

4

5

6

8

9

11

12

14

15

16

17

19

Գրել կարծիք