Գնել Նալբանդյան. Ժամանակի հիշողության մասին, որը կանխորոշում է մեր ապագան

Գնել Նալբանդյան. Ժամանակի հիշողության մասին, որը կանխորոշում է մեր ապագան

newmag ամսագրի գլխավոր խմբագիրը` ժամանակի, Լինքոլնի ու Քեննեդու ճակատագրերի նմանության, Կարլ Յունգի ու Բոնի հոգեվերլուծության ու մեր ընթերցողների մասին:

Ոչ պատահական պատահականությունների տեսությունը ենթադրում է, որ ժամանակն ունի հիշողություն, որը ժամանակ առ ժամանակ ներազդում է մարդկանց վրա՝ կանխորոշելով նրանց ճակատագրերի կրկնությունը կամ նույնականացումը:

1963 թ.նոյեմբերի 22-ին Տեխասի Դալլաս քաղաքում հրացանի կրակոցից սպանված՝ ԱՄՆ 35-րդ նախագահ Քենեդու կենսագիրները պարզել են, որ նա 100 տարվա տարբերությամբ հաճախ կրկնել է ԱՄՆ 16-րդ նախագահ Աբրահամ Լինքոլնին բաժին հասած ողբերգական հանգամանքները: Լինքոլնի և Քենեդու կյանքի ամենաէական էպիզոդները (առնվազն 16 դրվագ) տարօրինակորեն համընկնում են: Օրինակ

Շվեյցարացի հոգեբան Կարլ Յունգն այս տիպի համընկնումները համարում էր ոչ պատահական և դրանք կոչում էր ժամանակի սինքրոնացված իրադարձություններ: Մենք երբեմն մտածում ենք ինչ-որ պատահական բանի մասին և այդ պահին հեռուստացույցը միացնելով՝ պարզում ենք, որ նույն բանի մասին հաղորդում է հեռարձակվում, կամ սեղանին մնացած օրաթերթի հաջորդ էջին կարդում ենք նույն բանի մասին:

Ֆիզիկոս Դեյվիդ Ջոզեֆ Բոնն այս ժամանակային անոմալիայի երևույթը բացատրում էր այլ կերպ: Նա ենթադրում էր, որ տիեզերքի ամբողջ կանոնակարգն ամբարված է յուրաքանաչյուր ժամանակատարածքային հատվածում: Այդ հատվածներն ունեն անցյալ, ներկա և ապառնի ժամանակներ: Այսինքն՝ մեր աշխարհը նման է հոլոգրամմայի. այն ամենը, ինչ կատարվում է մեր աշխարհի մի մասում, արտացոլվում է մյուս չափումներում:

Սա երբեմն կոչվում է նաև խրոնոմիրաժ, այսինքն՝ դետալների տարաժամանակյա ներթափանցում, որով այնքա՜ն հագեցած են newmag-ի էջերը: Պետք է պարզապես փոքր-ինչ ավելի ուշադիր ընթերցողի հայացք և հոգեվերլուծաբանի խորաթափանցություն:

newmag #76

Գրել կարծիք