Հենրիխի Մխիթարյանի հետ հանդիպման լուսանկարներՀենրիխի Մխիթարյանի հետ հանդիպման լուսանկարներՀենրիխի Մխիթարյանի հետ հանդիպման լուսանկարներՀենրիխի Մխիթարյանի հետ հանդիպման լուսանկարներՀենրիխի Մխիթարյանի հետ հանդիպման լուսանկարներՀենրիխի Մխիթարյանի հետ հանդիպման լուսանկարներՀենրիխի Մխիթարյանի հետ հանդիպման լուսանկարներՀենրիխի Մխիթարյանի հետ հանդիպման լուսանկարներՀենրիխի Մխիթարյանի հետ հանդիպման լուսանկարներՀենրիխի Մխիթարյանի հետ հանդիպման լուսանկարներ
Գլխավոր Լուրեր

Մերկության միստիկան. Արվին Քոչարյանն իր համարձակ

Մերկության միստիկան. Արվին Քոչարյանն իր համարձակ նախագծի մասին

Արվինին հանդիպեցի իր լուսանկարչական ստուդիայում, որի ամեն մի անկյունը լի է անսովոր առարկաներով, պատերն էլ զարդարում են միստիկ լուսանկարները: Ավելի քան 15 տարի է, ինչ լուսանկարիչը Թեհրանից տեղափոխվել է Երևան՝ ուսումը շարունակելու, ընտանիք ստեղծելու և հայրենիքում հաստատվելու համար: Ճամփորդել սիրում է, բայց ուզում է դստերը մեծացնել Հայաստանում՝ հայերի հետ: Արվինը համարձակություն ու նոր շունչ բերեց լուսանկարչական առօրյա: Մարմնի մերկությունը նա մատուցում է գեղեցիկ, առանց գռեհկության: Բայց նրա սիրելի ուղղությունը մնում է խորհրդավորը, միստիկը:
 

«Միստիկուս» շարքն ԱՄՆ-ում


Սա իմ առաջին ցուցահանդեսն էր ԱՄՆ-ում: Ստեփան Փարթամյանն Ամերիկայում բացել է ցուցասրահ, որը կոչվում է “Armenian Arts”: Այնպես ստացվեց, որ իմ ցուցահանդեսը համընկավ այդ ցուցասրահի բացման հետ: Հրավերը Ստեփան Փարթամյանից էր: Մի քանի տարի է, ինչ ծանոթ եմ նրա հետ և անգամ հասցրել եմ նրան լուսանկարել անսովոր կերպարով՝ կոտոշներով:
Ցուցահանդեսը կայացավ օգոստոսի 24-ին: Բացմանը մոտ 250 մարդ էր եկել, հիմնականում հայեր էին, ամերիկացի կոլեկցիոներներ նույնպես կային: Հայերը մոտենում ու շնորհակալություն էին հայտնում, որովհետև Գլենդելում հազվադեպ են լինում նման ցուցահանդեսներ:
Ամերիկահայերը
Սփյուռքահայերի ճաշակը մի փոքր այլ է: Ես մտավախություն ունեի, որ լուսանկարները սխալ կընկալվեին, սակայն արձագանքը դրական էր: Մեզանում կա այն կարծրատիպը, որ դրսում բնակվող հայերն ինչ-որ տեղ անճաշակ են, որովհետև x մարդկանց համերգներին են գնում: Իրականում անճարության խնդիր է: Օրինակ՝ Երևանում շատ թատրոններ կան, և մարդն է որոշում, թե որ ներկայացմանը գնա: Սակայն այս ընտրությունը սփյուռքում բնակվող հայը չունի: Հետևաբար ամիսը մեկ միջոցառումը, համերգը` ինչ բնույթի էլ լինի, մարդկանց ստիպում է հաճախել՝ հայ մնալու, լեզուն պահպանելու համար:

«Միստիկուսի» մասին


«Միստիկուսը» մութ արվեստ է, որն ունի զգացմունքներ, դեպրեսիա, մելանխոլիա: Լուսանկարների այս շարքում հաղորդագրություն կա` ուղղված յուրաքանչյուր մարդու: Սիրում եմ հետաքրքիր «համեմունք» ավելացնել ցուցահանդեսներիս: Օրինակ՝ Երևանի ցուցահանդեսի ժամանակ դագաղ էի դրել ցուցասրահում: Երկրորդ անգամ թավջութակով շոու էր: Գերմանիայի ցուցահանդեսի ժամանակ մերկ աղջիկներ էին ՝ ներկած մարմիններով: Ամերիկայում փորձեցի համեստ տարբերակով ներկայացնել ցուցահանդեսը. խունկ ու մոմեր էի վառել և միստիկ երաժշտություն էր հնչում, որն էլ ստեղծել էր յուրահատուկ միջավայր:
Աշխատանքն ու անձի էգոն
Ես այն մտքին եմ, որ եթե մարդը որևէ բան է ներկայացնում և հավատացած է, որ իր աշխատանքը լավն է ու վստահ է դրանում, ապա պետք է օրիգինալ տարբերակով այն մատուցի հանրությանը:
Աշխարհը պրեզենտացիայի վրա է հիմնված: Անգամ ամենավատ ապրանքը` ստանդարտից դուրս ներկայացնելու դեպքում, դառնում է հետաքրքիր:

Սիրում եմ վատը նկատող մարդանց


Ես սիրում եմ այն մարդկանց, ովքեր վատը իրատեսորեն նկատում ու ասում են: Սխալ կարծիքով հնարավոր չէ ճիշտ ստեղծագործել: Իմ կյանքում կան նման մարդիկ, ովքեր իրենց իրատեսական կարծիքներով կարողանում են ինձ ճիշտ ուղղորդել: Նրանցից մեկն էլ կինս է:
Օգտակար է նաև արտասահմանում ունենալ ցուցահանդեսներ, որովհետև նոր մարդկանց կարծիքները առավել արդյունավետ են լինում: Հայաստանից դուրս ցուցահանդեսները նպաստավոր են այնքանով, որ դրսի մշակույթը զանազան է ու կոնտրաստ է ստեղծում մեր մշակույթի հետ:

Տարածել