Ճապոնական գրականության երազողը. Հարուկի Մուրակամիի մարաթոնյան վազքը

Վազք

33 տարեկանում Մուրակամին սկսեց վազքով զբաղվել: 1983 թվականին գրողը միայնակ հաղթահարեց Աթենական մարաթոնը` 42 կմ երկարությամբ վազք, և այդ ժամանակից էլ սկսեց կանոնավոր վազել: Նա տարվա ընթացքում մի քանի անգամ մասնակցում է տարբեր մարաթոնների ամբողջ աշխարհում: «Ի˚նչի մասին եմ խոսում, երբ խոսում եմ վազքից» գրքում զուգահեռներ է տանում երկար տարածություններով վազքի ու գրողի ստեղծագործական աշխատանքի միջև: Երկու գործողությունն էլ պահանջում են հետևողականություն, դիմացկունություն և կամքի ուժ:
Երաժշտություն
1990-ականների սկզբին Մուրակամին կեսգիշերային երաժշտական շոու-ծրագիր էր վարում Տոկիոյի հեռուստաընկերություններից մեկում: Այն արևմտյան երաժշտության և ենթամշակույթի մասին էր: Հայտնի է Մուրակամիի 40 հազար ջազային ձայնասկավառակների հավաքածուն: Գրողը սիրում է ջազ և լսում է այն օրվա մեջ առնվազն տասը ժամ: Էսսեներից մեկում Մուրակամին գրել է. «Պարադոքսալ կթվա, բայց եթե ես այդչափ կլանված չլինեի երաժշտությամբ, գրող չէի դառնա: Նույնիսկ հիմա, 30 տարի անց ես շարունակում եմ կարևոր բան քաղել երաժշտությունից: Իմ գրական ոճը խորապես ազդված է Չարլի Փարքերի երաժշտության և Ֆրենսիս Սքոթ Ֆիցջերալդի արձակի ռիթմերով: Եվ իմ գրական ստեղծագործությունները պարբերաբար հարստացնում եմ Մայլզ Դևիսի մեղեդիներով»:
http://www.youtube.com/watch?v=lGZH6Gs5L1o&list=PLH_w-YCZNRdOq12wPRVmuHyZxcv9u7SEK

Ճանապարհորդություն

2002 թվականին Հարուկի Մուրակամին ընկերների հետ հիմնել էր ճամփորդական ակումբ: Նրանք ուղևորվում էին ճապոնացիների համար աշխարհում անհայտ վայրեր, հետո այդ ճամփորդությունների մասին նոթեր հրապարակում հայտնի ամսագրերում:

«Տարբեր մարդիկ թափառում են տարբեր ուղղություններով. ոմանք ինչ-որ տեղ են գնում, մյուսները առանձնապես չեն շտապում: Ոմանք նպատակ ունեն, մյուսները` ոչ: Ոմանք աղաչում են ժամանակին մի քիչ երկար ձգվել, մյուսները հրում են մեջքից` միայն թե այն ավելի արագ անցնի»:

Դարձվածքների հորինում

2000-ականներին, գտնվելով Նյու Յորքում` գրողը երդվել էր առժամանակ դադարել աշխատել: Որպեսզի ժամանակ սպանի, սկսել էր պալինդրոմներ կամ դարձգրեր հորինել: Դրանք ֆրազեր էին, որոնք նույն ձևով էին կարդացվում երկու կողմից, օրինակ «Madam, I'm Adam»: Բնականաբար, Մուրակամին դրանք հորինում էր ճապոներեն: Ճապոնիայում այդ կառուցվածքը կոչվում է կայբուն և համարվում է ավարտված նախադասություն: Մուրակամին հանդգնեց կայբուններ ստեղծել ճապոնական ֆոնետիկ համակարգի յուրաքանչյուր վանկի համար: Դրանք, ընդհանուր առմամբ, 44-ն են: Այդ հորինվածքները հրապարակեց առանձին գրքով, որը կոչվում է «Մա-տա-տա-բի-ա-բի-տա-տա-մա»:
Ուտելիք
Մուրակամին սիրում է ավադույթները խախտել նաև խոհանոցում: Նա հաճույք է ստանում տարբեր համերի խառնուրդով ուտեստներից, որոնք սովորաբար ընդունելի չեն Ճապոնիայում: Մուրակամին մի շարք խոհարարական գրքույկներ է թողարկել եվրոպական խոհանցի մասին:

«Մեր իրականությունը հավերժական պայքար է եղածի և այն ամենի միջև, ինչը չենք ուզում հիշել»։