Մոլեգնած փղի սպանությունը

Երևանի քաղխորհուրդը 1934 թվականին հայտնեց մի ծրագրի մասին, որն ամենից շատ ուրախացրեց երեխաներին: Մոտ 6 տարի գաղափարն իրականություն չէր դառնում: Եվ միայն 1940-ին Հայաստանի Գերագույն խորհրդի որոշմամբ կենդանաբանական այգի հիմնելու համար 3 հեկտար տարածք հատկացվեց: Նորաբաց այգու առաջին բնակիչները թռչուններն էին: Բայց շատ շուտով հանգամանքների բերումով նրանց ընկերակցեցին չորքոտանիները: Այդ օրերին Երևանում կենդանաբանական ցուցահանդես էր բացվել, ու մեկ էլ հայտնի դարձավ, որ պատերազմ է սկսվել: Ցուցահանդեսին ներկայացված կենդանիներին ստիպված պահեցին Երևանում: Օրվա հրամայական դարձավ կենդանիներին պահպանելը: Սկսվեց կապիտալ շինարարություն:
1940-ականներին այգին արդեն ուներ 32 տեսակի 180 բնակիչ: Բայց պակասում էր փոքրիկների սիրելին: Որոշվեց Ուկրաինայից փիղ բերել: Նրա մասին շատ արագ տվյալներ հավաքեցին: Պարզվեց՝ անունը Վովա է, 13 տարեկան է: Հնդկաստանում ծնված հսկան ռուս վարժեցնողների օգնությամբ 1 տարեկանում թողել էր հայրենիքն ու բնակություն հաստատել Խորհրդային միությունում: Նրան ճանաչում էին ամբողջ Ռուսաստանում և Ուկրաինայում: Բայց պատերազմը վտանգի տակ դրեց ուկրաինաբնակ Վովայի կյանքը նույնպես: Եվ քանի որ Երևանն արդեն կենդանիներ էր հավաքում, փիղն ու նրա ամենահավատարիմ բարեկամը՝ վարժեցնող Իվան Շչերբանը, ուղևորվեցին Հայաստան: