The New Yorker. Վարկ ունենալը  «աղքատության վիճակագրության» նոր ցուցանիշ է

The New Yorker. Վարկ ունենալը «աղքատության վիճակագրության» նոր ցուցանիշ է

Բիանյիմայի կազմակերպությունը ուշագրավ և իրարարմերժ զեկույց հրապարակեց մի քանի միլիարդատերերի ձեռքում կենտրոնացած գլոբալ հարստության մասին, ինչպես նաև համաշխարհային հարստության անհավասարաչափ բաշխման մասին բարձրաձայնեց «Օքսֆամը», որն էլ ներկայացնում է New Yorker-ը:

Վինի Բիանյիման` աղքատության դեմ պայքարող «Օքսֆամ Ինթերնեյշնլ» կազմակերպության գործադիր տնօրենը, անցյալ տարի ստանձնեց Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի համանախագահի պաշտոնը: Նրա հանդիպումներն անցկացվելու են Դավոսում: Բիանյիմայի կազմակերպությունը ուշագրավ զեկույց հրապարակեց մի քանի միլիարդատերերի ձեռքում կենտրոնացած գլոբալ հարստության մասին:

Անցյալ տարի այս ժամանակ տպագրված զեկույցը հղում էր անում «Forbes»-ում հրապարակված ամենամյա ցուցակին: Այնտեղ երկրագնդի ամենահարուստ մարդիկ են: Նրանք կուտակել են այնքան հարստություն, որքան կբավարեր աշխարհի ամենաաղքատ հատվածի կեսին: Զեկույցում բացահայտվում է նաև, որ աշխարհի ամենահարուստ մարդկանց մեկ տոկոսի ձեռքում է համաշխարհային հարստության 48 տոկոսը: Եթե այսպես շարունակվի, եկող տարի այն կդառնա 55 տոկոս:

«Համաշխարհային անհավասարության մասշտաբները պարզապես ապշեցուցիչ են»,-նշել է Բիանյիման:

Համաշխարհային հարստության անհավասարաչափ բաշխումը դավոսյան քննարկումների հիմնական նյութն էր, որին արձագանքեց միջազգային մամուլը: Անգամ Հիլարի Քլինթոնը Վինիփեգում իր ելույթի ժամանակ հղում արեց այդ զեկույցին: Նշանավոր լրագրողներ Ֆելիքս Սալմոնը («Fusion») և Էզրա Քլեյնը («Vox») վիճարկում էին զեկույցում հրապարակված արդյունքները: ««Օքսֆամի» զեկույցում տեղ գտած տարբերակները, ի վերջո, կարելի է հիմարություն կոչել»,-գրել է Սալմոնը:

Բնակչության ստորին հատվածի հարստությունը հաշվարկելու համար «Օքսֆամն» օգտագործել էր «Credit Suisse» գիտահետազոտական ինստիտուտի հետազոտությունը: Պարզվել էր, որ համաշխարհային ունեցվածքը (ներդրումային կամ բնակարանային ակտիվները՝ հանած պարտքերը) անցյալ տարի կազմել են 263 տրիլիոն դոլար: Աշխարհի ամենաաղքատ հատվածին բաժին է ընկնում այդ գումարի մեկ տոկոսը:

oxfam

«Օքսֆամը» «Forbes»-ի` աշխարհի ամենահարուստ մարդկանց ցուցակը սկսում է դիտարկել ներքևից վեր` ըստ ունեցվածքի աճի, սակայն, Սալմոնի և Քլեյնի պընդմամբ, հարստության չափման մեթոդը ապակողմնորոշիչ է, քանզի միլիարդատերերի ունեցվածքի որոշ մասը ձևավորված է կրեդիտորական պարտքի արդյունքում: Սա տարածված է ԱՄՆ-ում ու Եվրոպայում, բայց քիչ զարգացած երկրներում` ոչ:

«Ըստ «Օքսֆամի» հաշվարկի` Չինաստանի Սիչուան նահանգի գյուղացին, որը մի քիչ փող ունի, բայց վարկ չի վերցրել, ավելի հարուստ է, քան այն ամերիկացին, որը բժշկական համալսարանն է ավարտել ու բարձր եկամուտ ունի, սակայն վարկերի տակ է»:

Քլեյնը և Սալմոնը ընդգծում են իրավական մի կետ, որը բնավ չի նշանակում, որ «Օքսֆամի» եզրակացությունը բացեր ունի: Թվում է` կազմակերպությունը ամերիկացի վարկառու բժիշկներին զատում է զարգացող երկրների` վարկ չվերցրած քաղաքացիներից: Այդ տվյալները վկայում են, որ տնային տնտեսուհիների եկամուտները ուղիղ համեմատական են նրանց ունեցվածքի ամբողջական արժեքին. որքան աճում է նրանց եկամուտը, այնքան աճում է նրանց ունեցածի արժեքը:

Ըստ «Օքսֆամի»՝ ցուցակի ստորին հատվածը զբաղեցնող միլիարդատերերի 10 տոկոսն այն մարդիկ են, որոնց կրեդիտորական պարտքը գերազանցում է նրանց բուն կարողությունը, և նրանք, ովքեր քիչ ունեցվածք ունեն կամ բնավ չունեն:

«Օքսֆամի» գիտաշխատող Նիք Գալասոն իր բլոգում ներկայացրել էր հաշվարկը: Ըստ այդմ՝ 2,6 տրիլիոն դոլարը բաշխված է աշխարհի ամենահարուստ 146 մարդկանց միջև:

«Credit Suisse Research» ինստիտուտի առաջատար մասնագետ Էնթոնի Շորոքսը, հղում անելով «Օքսֆամի»՝ անցած տարվա զեկույցին, կրեդիտորական վարկի վերաբերյալ Քլեյնի և Սալմոնի քննադատությունը համարում է հիմքից զուրկ:

«Նրանց արածը նման է դիվերսիայի»,-նշում է Շորոքսը: Կրեդիտորական պարտքը դառնում է երկար տարիների հոգս, երբ աղքատությունն ու հարստությունը չափելու համար օգտագործվում են միայն եկամուտն ու սպառումը: Սա իսկական մարտահարվեր է` նետված վարկառուի կարողություններին:

Տնտեսագետ Բրանկո Միլանովիչը, մեջբերելով «Օքսֆամի» զեկույցը, նշում է, որ տնտեսագետները ընդհանուր առմամբ իրենց նպատակին հասնելու համար ընտրում են իրենց համար առավել ընդունելի մոտեցումը: «Մեթոդաբանությունն ամբողջական է, իսկ քննադատների մեծ մասը պարզապես սխալ եզրահանգումներ է անում»:

«Օքսֆամի» գիտաշխատող Գալասոն նշում է, որ իրենք կենտրոնացել են հարստության վրա, որովհետև այն սերտորեն կապված է իշխանության և քաղաքականության հետ, իսկ «Օքսֆամին» խիստ անհանգստացնում է այն, որ իշխանությունը կենտրոնացած է հարուստ վերնախավի ձեռքին:

«Օքսֆամի» զեկույցը, անշուշտ, ունի իրական սխալներ: Օրինակ զեկույցի ապագայի նախագծմանը: Հարուստ մարդկանց կարողությունների բազմապատկումը, 2010 թվականից սկսած, պայմանավորվում է բաժնետոմսերի արժեքի աճով: Սակայն եվրոպական ու ռուսական տնտեսական ճգնաժամի և Չինաստանի բնակչության քանակի նվազման պարագայում բաժնետոմսերի գներն առաջիկա հինգ տարում չեն պահպանի մշտական աճը:

The NEW YORKER

Գրել կարծիք