Սեքսուալ հեղափոխության ավարտը

Սեքսուալ հեղափոխության ավարտը

newmag-ը պարզել է, թե ինչի կարող է հանգեցնել կամ ինչի է արդեն հանգեցրել արգելված պտուղը չարգելելը: Ինտերնետի դարաշրջանում, երբ պոռնոկայքերն ավելի շատ են, քան չինացիները, ամեն ինչ գլխիվայր է շրջվում:

Համաշխարհային մամուլում հայտնված նորությունը միլիոնների երևակայությունը բորբոքեց ոչ պակաս, քան Հիգսի բոզոնի հայտնաբերման մասին տեղեկությունը կամ ՖԻՖԱ-ի ղեկավար մարմնում մեքենայությունների մասին լուրը: Գուցե նույնիսկ ավելի. չէ՞ որ ֆիզիկա հասկանում են և ֆուտբոլով հետաքրքրվում են ոչ բոլորը: Մինչդեռ «Փլեյբոյ» ամսագիրը գիտեն բոլորը, և մոլորակի տղամարդկանց մեծ մասը գեթ մեկ անգամ ձեռքն է վերցրել այն ու տարփանքով ուսումնասիրել դրա լուսանկարները: Կամ գոնե մեկուսի երազել է այդ մասին: Էլ չենք խոսում կանանց մասին, որոնք գուցե ավելի շահագրգռված են իրենց մրցակցուհիներին ուսումնասիրելու հարցում: Ահա և լուրը. բռնվե՛ք.

Հասուն տղամարդկանց ամսագիրը այլևս չի հրապարակի, ուշադրություն՝ ամբողջապես մերկ կանանց ֆոտոներ: Ինչո՞վ սենսացիա չէ:

Marilyn Monroe March 1953
Marilyn Monroe
March 1953
Darine Stern October 1971
Darine Stern
October 1971
Stephanie Seymour March 1991
Stephanie Seymour
March 1991
Dita Von Teese December 2002
Dita Von Teese
December 2002
Carmen Electra April 2003
Carmen Electra
April 2003

«Փլեյբոյի» առաջին համարի շապիկին Մերիլին Մոնրոն էր (1953): Ավելի քան 50 տարվա պատմություն ունեցող ամսագիրը կարողացավ ստեղծել իդեալական կնոջ կերպար, այն դարձնել հեշտանքի առարկա` ի ցույց դնելով կինարմատի բոլոր բարեմասնությունները: Իհարկե, զուտ էրոտիկայից բացի, որը տարիների ընթացքում դառնում էր ավելի ու ավելի բաց, ամսագիրը հրապարակում էր նաև հայտնի, լուրջ գրողների պատմվածքներ, քաղաքական գործիչների հարցազրույցներ (օրինակ` Վլադիմիր Նաբոկով, ՄարտինԼյութեր Քինգ, Ջիմի Քարտեր…):

Ամսագրի ճանաչելիության գագաթնակետը 1972 թ. նոյեմբերին էր, երբ վաճառվեց այդ ամսվա համարի ավելի քան 7 միլիոն օրինակ:

Այս էրոտիկ ամսագրի սեփական տարբերակն ունեն գրեթե բոլոր երկրները, և դրանք, այսպես ասած, «տեղական հումք են օգտագործում»: Սակայն այժմ «Փլեյբոյի» համարը վաճառվում է միջին հաշվով 800 հազար օրինակով: Ի՞նչն է պատճառը: Պարզվում է` ամսագրի ամերիկացի սեփականատերերը համարում են, որ ինտերնետը գրավչությունից զրկել է մերկությունը, և պոռնոգրաֆիկ ամսագրերն այլևս չեն կարող եկամտաբեր լինել: «Փլեյբոյի» ղեկավար Սքոթ Ֆլանդերսը կարծում է, որ ամսագիրը դարձել է իր իսկ հաղթանակների զոհը: Մերկ ֆոտոները չափազանց շատ էին: Համացանցն էլ իր հերթին չար խաղ խաղաց տպագիր (և ոչ միայն էրոտիկ բովանդակությամբ) մամուլի գլխին:

«Ամեն ոք միայն մեկ քլիք է հեռու սեքսի անվճար պատկերից: Այնպես որ մերկ կանանց լուսանկարներն այժմ հնացած հնարք են հաճախորդներ գրավելու համար»:

Եվ ամսագրի ղեկավարությունը որոշեց 2016-ի մարտից դադարեցնել լիովին մերկ կանանց լուսանկարների տպագրությունը: «Փլեյբոյի» հիմնադիր Հյու Հեֆները դրվատեց այս որոշումը: Ֆլանդերսը վստահեցնում է, որ նորացված ամսագիրը կդառնա «քիչ ավելի հասանելի ու քիչ ավելի ինտիմ»:

Marge Simpson November 2007
Marge Simpson
November 2007
Charisma Carpenter June 2004
Charisma Carpenter
June 2004
Sharone Stone December 1992
Sharone Stone
December 1992
Stephanie Corneliussen November 2014
Stephanie Corneliussen
November 2014
Kelly Brook September 2010
Kelly Brook
September 2010

 

 

 

 

 

 

 

 

2014-ի օգոստոսից լիակատար մերկ կանանց ֆոտոներ «Փլեյբոյի» կայքում էլ չեն դրվում: Սրա շնորհիվ հնարավոր եղավ ավելի երիտասարդ ընթերցողների գրավել (առաջ կայք էին մտնում միջինը 47 տարեկանները, այժմ` 30): Կայքի այցելությունների քանակն էլ աճեց (ամիսը 4 միլիոնի փոխարեն` 16 միլիոն): Բանն այն է, որ ամսագրի կայքն այժմ նաև սոցցանցերին է կցվում: «Փլեյբոյից» հետո նույնպիսի որոշում կայացրեց նաև «Փիրելի» կուլտային օրացույցը:

Ի՞նչ է կատարվում: Սեքսուալ հեղափոխությունն ավարտվե՞ց: Ե՛վ այո, և՛ ոչ:

Այո՛, որովհետև Ամերիկայում «սեքսուալ ձեռքբերումներով հպարտանալն» այսօր մոդայիկ չէ: Ընտանեկան արժեքներն այնտեղ կրկին առաջ են մղվել: Եվրոպայում աստիճանաբար ջնջվում է սեռական բազմազանություն նախընտրող և ավանդական սեքսգերադասող մարդանց միջև եղած բաժանարար գիծը: Իտալիայում վերջերս արգելեցին միասեռ ամուսնությունները, որոնք մինչև այս թույլատրվում էին: Վերջերս Գերմանիայում էի` Համբուրգում, և կարող եմ վստահեցնել, որ հռչակավոր Ռիպերբան փողոցում (կարմիր լապտերների թաղամասում) սեքս շոփերը, սպիրտ բարերը, սեքս թատրոններն ու փիփ շոուները զգալիորեն պակասել են: Ռուսաստանում մեկը մյուսի հետևից օրենքներ են ընդունվում, որոնք խստացնում են երիտասարդության այլասերման դեմ պայքարը: Կարծես «այո»-ն անվերապահորեն հաղթում է:

Մեր երկրում էլ կարծես թե այս առումով այնքան էլ վատ չէ ծերուկ Եվրոպայում դեռևս տիրող բարքերի ֆոնին:

Բայց եկեք այս ամենին այլ տեսանկյունից էլ նայենք: «Փլեյբոյը» մտադիր չէ լիովին հրաժարվել գայթակղիչ կեցվածքներով աղջիկների նկարներից, թեև նրանք կմնան կիսամերկ: Ամսագրի մեքսիկական ֆրանչայզն իր էջերում չի էլ հրաժարվելու կանանց 100 տոկոսանոց մերկությունից: Մյուս երկրները դեռ լռում են: Մեզանում էլ, դատելով վաճառվող ամսագրերի ու թերթերի քանակից, այդ ամենի հանդեպ հետաքրքրությունը չի նվազում:

Պարզվում է, որ Հայաստանը 2004-ից ի վեր առաջին տեղն է զբաղեցնում համացանցում «պոռնո» փնտրելու առումով: Այս վիճակագրությունը բացահայտել է «Google Trends»-ը, ըստ որի՝ Հայաստանը հնարավոր 100-ից հավաքել է 100 միավոր:

Երկրորդ տեղում Թուրքիան է` 90 միավորով, երրորդ տեղում Պերուն է` 85 միավորով, հաջորդում են Ռումինիան (76), Կոնգոն (74). Վրաստանը 14-րդնէ (59), Ադրբեջանը` 16-րդը (57): Հպարտանա՞լ այս ոլորտում առաջատարությամբ: Չգիտեմ: Վստահ չեմ:

Eva Herzigova August 2004
Eva Herzigova
August 2004
Charlize Theron May 1999
Charlize Theron
May 1999
Tricia Helfer February 2007
Tricia Helfer
February 2007
Anna Nicole Smith February 1994
Anna Nicole Smith
February 1994
Kate Moss January / February 2014
Kate Moss
January / February 2014

 

Շարունակենք: «Ֆեսյբուքին» պատկանող «Ինսթագրամ» սոցցանցի հիմնադիր և ղեկավար Քևին Սիսթրոմը պատմել է, որ իր գործընկերների հետ քննարկել է «մեծերի համար» նախատեսվող տարբերակի գաղափարը: Նա համարում է, որ «Ինսթագրամի» համար կարևորը ոչ թե պոռնոգրաֆիա տեղադրելու համար ռեսուրսներ ստեղծելն է, այլ մարդկանց հնարավորություն տալը, որ կարողանան գեղեցիկ ինքնադրսևորվել: Եթե այս ցանցը որոշի «մեծերի համար» վերսիա ստեղծել, այնտեղ հնարավոր կլինի առանց ցենզուրայի ի ցույց դնել կանանց կրծքագեղձերը և բազում այլ «բաց ֆոտոներ»:

Վերադառնալով Գերմանիայում տիրող տրամադրություններին՝ չմոռանանք հիշատակել, որ այնտեղ մրցանակ են սահմանել էրոտիկ ֆիլմերի համար:

Հոկտեմբերի կեսին Բեռլինում անցկացվեց «European Feminist Porn Awards» առաջին մրցանակաբաշխությունը, և մեկօրյա կինոփառատոնին ցուցադրվեցին կանանց էրոտիկ կինեմատոգրաֆի պիոներ ռեժիսորներ Կանդիդ Ռոյալի, Մարին Բեատիի, Շայնի Լուիզ Հյուսթոնի ֆիլմերը:

«Մենք ցանկանում ենք հեղափոխություն անել էրոտիկ ֆիլմերի շուկայում»,- ասվում է այս մրցանակաբաշխության կայքում: Կազմակերպիչը և ժյուրիի նախագահը Լաուրա Մերիտն է, որը կանաց առաջին սեքս շոփի հիմնադիրն է Գերմանիայում: Նա ցանկացել է ցույց տալ, որ «մեծերի համար» դասակարգմամբ ֆիլմերը կարող են լինել ոչ միայն «ստորին բնազդները բավարարող», այլ նաև իրոք գեղեցիկ ու էսթետիկ:

«Եկել է ժամանակը, որ այս կարգի փոփոխություններ արվեն, քանի որ մեծ քանակի էրոտիկ ֆիլմեր գնելու հարցում կանայք հավասարվել են տղամարդկանց»,- ասել է նա:

«PorYes»-ը դարձել է եվրոպական անալոգն ամերիկյան պրեմիայի, որն առաջին անգամ տրվել էր Կանադայում 2006-ին: Ի դեպ, էրոտիկ և պոռնոգրաֆիկ կինոարտադրության մասին: Քչերը գիտեն, որ կան նույն բովանդակությամբ խտասկավառակներ: Սակայն այս գարնանը դրանց տեղը գրավել էին սեքսի արվեստին նվիրված գրքերը, ամսագրերն ու ձեռնարկները, թե մարդիկ ում հետ և ինչով են զբաղված իրենց ննջարաններում, հյուրանոցներում, գնացքներում և նույնիսկ օդանավերում: Աչքի է զարնում նաև սեքս խաղալիքների խելահեղ քանակությունը: Այս առիթով ահա թե ինչ է ասում Մերիտը.

«Հեշտանքի առարկաների ինդուստրիան վաղուց է փոփոխվում: Ավելի ու ավելի շատ ապրանք է արտադրվում կանանց համար, և դրանք արդեն ոչ միայն սարսափելի իրեր են` տոքսիկ նյութերից պատրաստված: Ավելի հաճախ կարելի է տեսնել լավ որակի, գունազարդ ու գեղեցիկ բաներ»:

Նրան կարելի է հավատալ ու վստահել: Այդ հարցում նա աս է. այժմ նա ոչ միայն սեքս խանութ ունի և կանանց ակումբ, այլև Եվրոպայի համալսարաններում դասախոսություններ է կարդում այս թեմաներով:

Kim Kardashian December 2007
Kim Kardashian
December 2007
Lizzy Jagger June 2011
Lizzy Jagger
June 2011
Pamela Anderson Jenuary 2007
Pamela Anderson
Jenuary 2007
Bianca Balti July / August 2014
Bianca Balti
July / August 2014
Rachel Mortenson January / February 2015
Rachel Mortenson
January / February 2015

 

 

 

 

 

 

 

 

Այս առումով ևս մեկ հետաքրքիր դետալ. «Փլեյբոյն» իր հասույթի մեծ մասը ստանում է սեփական բրենդային ապրանքի վաճառքից ու լիցենզավորումից: Բայց արդեն այն չէ: Մարդկանց գիտակցության մեջ ինչ-որ բան փոխվում է:

Պոռնոարտադրության «ոսկեդարը» սկսվել էր 1990-ականների վերջին և ավարտվեց 2010-ի սկզբին, պիկը 2005-7 թվականներին էր:

Համաշխարհային պոռնոինդուստրիայի տարեկան շրջանառությունը 2006-ին կազմել էր $96 միլիարդ, ամեն կես ժամը մեկ նոր պոռնոֆիլմ էր թողարկվում, պոռնոսայթերը գերազանցեցին 4 միլիոնը (ընդհանուր քանակի 12 %-ը): Համեմատության համար. համաշխարհային պոռնո եկամուտը 2001-ին ընդամենը $2 միլիարդ էր: 5 տարում` 48 անգամ աճ: Իրոք, տպավորիչ է:

Եկամտաբերության այս թռիչքի հիմքում համացանցի էֆեկտն էր: Ներբեռնումների 35 %-ը պոռնոգրաֆիան էր, վճարով ու մասնագիտացած կայքերը սովորական բան էին, ամիսը 70 միլիոն մարդ էր մտնում պոռնոկայքեր: Եվ ահա պարադոքսը.

Հենց համացանցն էլ դարձավ պատճառը, որ պոռնոարտադրությունը 2008-ից հետո ընկավ խոր ճգնաժամի մեջ:

Տեխնոլոգիաների զարգացման և համացանցի թողունակության բարձրացման շնորհիվ ի հայտ եկան «պոռնոթյուբեր» (PornoHub, xHamster, Redtube), որոնք թույլ էին տալիս վիդեոները դիտել անվճար և գովազդի հիմնական մասն էին ստանում: Բացի այդ՝ «American Express»-ը, «MasterCard»-ն ու «Visa»-ն հրաժարվեցին սպասարկել պոռնոկայքերի տրանզակցիաները: Դրդապատճառը ոչ թե բարոյական էր, այլ պրագմատիկ. բոլոր վճարովի պոռնոկայքերի 10-15 %-ը հեղեղված էր բանկային քարտերի տվյալները գողացող վիրուսներով: «Web 2.0» կոնցեպտի մեծամասշտաբ կիրառումն էլ իր հերթին նպաստեց պոռնոինդուստրիայի անկմանը: Օգտատերերը հնարավորություն ստացան համացանցում տեղադրել իրենց սեփական կոնտենտը, և ֆայլափոխանակումները, ֆորումները և սոցցանցերը վերածվեցին բազմատերաբայթանոց պոռնոպահոցների:

Այս ամենը հանգեցրեց նրան, որ հաջորդող 5-6 տարիներին (2008-14) պոռնոինդուստրիայի եկամուտներն էապես նվազեցին: Ռուսաստանում անկումը 30 % էր, ԱՄՆ-ում` 60-70 %. Շատ պոռնոստուդիաներ սնանկացան կամ սկսեցին թողարկել սեքս շոփերի համար նախատեսված ապրանքատեսակներ, դարձան կենդանի պոռնոշոուների տարածքներ:

Բայց մտահոգվելու կարիք չկա. պոռնոինդուստրիայի լիակատար կործանում դեռ չի կանխատեսվում: Չէ՞ որ միշտ էլ կգտնվեն նրանք, ովքեր պատրաստ են արտադրել, քանի դեռ կան նրանք, ովքեր պատրաստ են վճարել որակյալ կոնտենտի համար:

Այսօր միայն ԱՄՆ-ում, Եվրոպայում և Ճապոնիայում 250 խոշոր ստուդիաներ կան, որոնք ֆիլմեր են նկարում «մեծերի համար»: Պարզապես 2000-ականների գերշահույթների համեմատ այժմյան փուլը աղքատիկ է թվում:

Naomi Campbell december 1999
Naomi Campbell
december 1999
Elle Macpherson May 1994
Elle Macpherson
May 1994
May Andersen May 2012
May Andersen
May 2012
Karina Smirnoff May 2011
Karina Smirnoff
May 2011
Lindsay Lohan March 2012
Lindsay Lohan
March 2012

 

 

 

 

 

 

 

Ուրեմն ի՞նչ. այս չարիքը հաղթահարել հնարավոր չէ՞: Չգիտեմ: Բարոյական նորմերի պահպանման համար պայքարողներն էլ չգիտեն: Բայց մի բան հաստատ է. Սկզբի համար պետք է սահմանել, թե ինչ ասել է չարիք, և արժե՞ արդյոք այն արմատախիլ անել: Չէ՞ որ արգելքով ոչնչի չես հասնի:

Ամեն ոք ինքը պետք է որոշի, թե ինչի կարքի ունի, ինչ է ցանկանում և ինչով պետք է զբաղվի: Միայն թե կարիք չկա սեփական մոլուցքներն ի ցույց դնել ամենքին: Եվ չարժի մյուսների աչքը մտցնել դրանք:

Թե չէ մեր կյանքը կվերածվի երևանյան կրպակների, որոնց դարակներից քեզ է նայում կիսամերկ գեղեցկուհիների ամբոխը: Եթե այսպես շարունակվի, նույնիսկ «Փլեյբոյ» ու «Փենթհաուս» ամսագրերի լիակատար բացակայությունը չենք նկատի: Դրանց տեղը կգրավեն նույնպիսիները, բայց էսթետիկայի առումով անհամեմատ ցածր կարգի հրատարակություններ: Իսկ դաարդեն ընդհանրապես բանի պետք չէ:

Հեղինակ՝ Արմեն Մանուկյան

Գրել կարծիք