Իտալական ամենագունավոր հեքիաթը. Բուրանոյի երանգները

Իտալական ամենագունավոր հեքիաթը. Բուրանոյի երանգները

Newmag-ի թղթակիցը այս ամառ եղել է Բուրանոյում: Այն հայտնի է իր վառ գունավորված տներով։

16-ից մինչև 21-րդ դար Բուրանոն, հաստատ, շատ է փոխվել, բայց պատմական շերտերն այստեղ ավելի քան ակնհայտ են: Սա, ի դեպ, ամբողջ Իտալիային է բնորոշ (գոնե այն, ինչ ես տեսա): 16-րդ դարից սկսած Բուրանոն մասնագիտացել է ժանյակավոր գործվածքների արտադրության մեջ: 5 դար անց Վենետիկի թաղամասերից մեկը համարվող այս կղզում ժանյակագործները շարունակում են աշխատել, դիմավորել ու ճանապարհել իրենց կղզի ոտք դնող յուրաքանչյուր զբոսաշրջիկի: Խանութ-արվեստանոցի անկյունում նստած ժանյակագործ տատիկը գործում է ու ժպտում, ինչպես հեքիաթի բարի փերի: Թվում էր, թե այս իրերը վաղուց նորաձև չեն, բայց, ոչ, Բուրանոն ետ է շրջում ժամանակը: Ուզածդ իրն ու հագուստը ձեռագործ տարբերակով կգտնես նեղլիկ փողոցների երկայնքով ձգվող մեկը մյուսին շարունակող խանութներում: Ժանյակների ճերմակը Բուրանոյի կանչող երանգներից միայն մեկն է:

Բուրանո ոտք դնողը ճերմակից առաջ զարմանում ու զմայլվում է հնարավոր բոլոր գույներով: Կղզու առաջին տարբերակիչն ու ամենականչողը հրաշքների աշխարհ հիշեցնող գունավոր տներն են: Բուրանոն գուցե Իտալիայի «must see»-երի ցանկում առաջինը չէ, բայց հասնել Վենետիկ ու չտեսնել Բուրանոն, հաստատ, ափսոս է: Մեկը մյուսին չկրկնող ու մեկը մյուսից վառ երանգներով ներկված տները տեսնել է պետք: Տպավորությունն այնպիսին է, կարծես ներսում մեզ պես մահկանացուներ չեն ապրում, այլ ամենաքիչը Դիսնեյլենդի հերոսներ, և այդ ամենը հատուկ է արված՝ զբոսաշրջիկին հրապուրելու համար: Բայց եթե մի քիչ ոտքներդ կախ գցեք, կտեսնեք նաև «խաղալիք-տներում» ապրող իսկական, գուցե մի քիչ  զբոսաշրջիկներից հոգնած, բայց ոչ երբեք փնթփնթան իտալացիներին: Նրանք գիտեն, զբոսաշրջիկներն իրենց տնտեսության շարժիչներից են, գիտեն նաև ինչպես գայթակղել զբոսաշրջիկին:

Ժանյակների կողքին կավագործների արվեստանոց-խանութներն են: Հենց տեղում Բուրանոյի խորհրդանիշ համարվող գունավոր տների մանրակերտն են պատրաստում, աչքիդ առաջ ներկում ու վաճառում: Ամեն ինչ այնքան վարպետորեն են անում, այնքան գեղեցիկ են մատուցում, լինի կավե տուն, ժանյակավոր սփռոց, թե տեղական թխվածքաբլիթ, որ ուզում ես ամեն ինչ գնել ու մի քանի կտոր «բուրանո» մեկընդմիշտ տանել քեզ հետ:

Շատ բան չեն թողնում նկարել, հատկապես ձեռագործ ժանյակներն ու հագուստները, որոնք հիմնականում մեկ օրինակից են պատրաստում: Եթե հավանեցիր, այլընտրանք չկա, պետք է գնել կամ մեկընդմիշտ մոռանալ դրա մասին: Վերջինն, իհարկե, դժվար է անել: Բուրանոն դեպի մանկություն վերադառնալու ճանապարհն է, որտեղ հեքիաթն իրական է, ու շուրջն ամեն ինչ գունավոր:

 

 

 

 

Գրել կարծիք