Ռուբեն Բաբայան. Կյանքը չի կարող միայն ձեռքբերումներով լինել

Ռուբեն Բաբայան. Կյանքը չի կարող միայն ձեռքբերումներով լինել

newmag-ը գրի է առել Տիկնիկային թատրոնի տնօրեն, արվեստի վաստակավոր գործիչ Ռուբեն Բաբայանի մոնոլոգը քաղաքացիական պարտքի, ժամանակը գնահատելու կարևորության, փողկապ կրելու անհարմարության մասին:

ես կարողացել եմ հրաժարվել

Հրաժարվելը դժվար բան է, բայց պետք է անել, եթե ուզում ես կայանալ: Բազմաթիվ պաշտոններից եմ հրաժարվել: Ժամանակին հրաժարվել եմ թատրոնի փոխտնօրենի պաշտոնից: Ստեղծեցի ագզային թատերական ստեղծագործական միավորում, 2 տարուց հրաժարվեցի: Ըստ իս՝ ավելի օգտակար մարդ զբաղեցրեց այդ պաշտոնը: Հիմա հասկանում եմ, որ ճիշտ որոշում կայացրեցի, որ հրաժարվեցի: Մեկ-մեկ հրաժարվում եմ բեմադրություն անելուց և այդ հնարավորությունը տալիս եմ երիտասարդներին. մեծագույն հաճույք եմ ստանում դրանից: Երբ մարդը շարժվում է ու միայն առաջ է նայում, հրաժարվելը հեշտ է լինում: Մի բանից կառչած մնալը խանգարում է առաջ գնալուն: Կյանքը չի կարող միայն ձեռքբերումներով լինել, կյանքում ամեն ինչ բալանսի մեջ է. և´ ձեռքբերումները, և´ կորուստները պետք է իրար հավասարակշռեն: Առանց կորուստների իմաստնություն ձեռք չեն բերում:

փողկապի մասին

Ամեն տարիք իր մոտեցումն է թելադրում հագուստի նկատմամբ: Չեմ սիրում երիտասարդներին, որոնք ժամանակից շուտ են մեծանում, և չեմ սիրում ծեր մարդկանց, որոնք շատ երկար են մնում երիտասարդ (նկատի ունեմ իրենց աշխարհընկալման մեջ): Երիտասարդ տարիներին փողկապը տանել չէի կարողանում, բայց հետո տարիքի հետ եկավ փողկապ կապելու հաճույքը: Երբ փողկապը պարտավորություն է, ճնշում է: Երբ զգեստի կարևոր մաս է, որը ցույց է տալիս քո՝ այդ օրվա տրամադրությունը, վերաբերմունքը այն միջացառմանը, որին մասնակցում ես, այն կրելը հաճելի է: Անկախ նրանից, թե հագուստի որ մասն է, կամ ինչ հագուստ է՝ պետք է հաճույքով կրել և ոչ թե պարտադրված: Ես չեմ սիրում պարտադրանքներով ապրել:


ՄՈՆՈԼՈԳ


քննադատություն

Ամեն ինչին քննադատաբար մոտենալը ճիշտ հատկություն է, և ճիշտ է, որ այն առաջին հերթին ուղղում ես ինքդ քեզ: Ընդհանրապես կյանքը մեզ տրված է նրա համար, որպեսզի փորձենք կատարելագործվել: Ի՞նչն է բացում աչքերդ. միայն քո հանդեպ քննադատական մոտեցումը: Եվ դու հասկանում ես, որ անսխալական չես, բազմաթիվ սխալներ ես թույլ տվել, և քո սխալների աղբյուրը չես փնտրում քեզնից դուրս: Երբ քո քննադատության սլաքն ուղղված է դեպի ներս, դու հաստատ ավելի շահեկան վիճակում ես հայտնվում: Քննադատությունը, որը դեպի ներս է ուղղված, նաև մարդկանց հետ անկեղծ շփվելու հնարավորություն է տալիս. մարդն այդ ժամանակ դուրս է գալիս սովորեցնողի, բարոյախոսի կարգավիճակից ու դառնում է ուղղակի երկխոսության մասնակից: Մեր հարստությունը մեր զանազանությունն է, ոչ թե միօրինակությունը: Մեր ընդդիմախոսները մեր թշնամիները չեն:

babayanphoto

քաղաքացիական պարտք

Յուրաքանչյուրն իր ձևով է ընկալում, թե ինչ է նշանակում քաղաքացիական պարտք: Հաճախ մենք քաղաքացիական պարտքը շփոթում ենք քաղաքական կողմնորոշման կամ քաղաքական հայացքների հետ: Մեկը մյուսի հետ բացարձակապես կապ չունի; Քաղաքացիական պարտքը դիրքոշորում է, որը ենթադրում է, որ դու քեզ համարում ես այս երկրի տերը, անտարբեր չես այն ամենի հանդեպ, ինչ կատարվում է այս երկրում: Քո հայացքները կարող են չկիսել իշխանությունը, ընդդիմությունը, հասարակությունը: Եթե քո անձնական կարծիքը կապում ես տարբեր կողմնորոշումների հետ, քո քաղաքացիական պարտքը չես կատարում. դու պարզապես դառնում ես որոշակի քաղաքական ուղղվածության հոսքի մի անդամ: Քաղաքացիական պարտքը չի կարող արտահայտվել ժամանակ առ ժամանակ, սա մշտական պրոցես է:

հաճոյախոսություններ կանանց

Երբ կնոջը լավ բան եմ ասում, անկեղծ եմ ասում, որովհետև կին է: Յուրաքանչյուր կին ունի բազմաթիվ հրաշալի կողմեր: Երբ մարդու մեջ լավն ես տեսնում ու խոսում ես դրա մասին, նրա մեջ լավն է բացվում: Մարդիկ միայն լավը կամ վատը չեն, բայց կարելի է տեսնել մարդու լավ կողմը, այն հաստատ կա, չի կարող չլինել, եթե Աստված է մեզ ստեղծել: Գուցե դա խորն է թաքնված, չի արտահայտվում, բայց պետք է փորձել տեսնել: Ամեն մի հաճոյախոսություն ամեն մի կնոջ հանդեպ պետք է լինի յուրահատուկ. մարդիկ չեն կրկնվում, կանայք՝ առավել ևս: Կանայք հաճախ սրտով ավելի ճիշտ են տեսնում, զգում, քան տղամարդիկ:

newmag #71

Գրել կարծիք