Դոնալդ Քլինթո՞ն, թե՞ Հիլարի Թրամփ. ամերիկացիների ընտրության պատճառները

Դոնալդ Քլինթո՞ն, թե՞ Հիլարի Թրամփ. ամերիկացիների ընտրության պատճառները

Արդեն 2 տարի աշխարհը քննարկում է Դոնալդ Թրամփի ֆենոմենը: Էքսցենտրիկ միլիարդատերը ձեռնոց է նետել ամերիկյան քաղաքական ամբողջ համակարգին. թվում է՝ խոսում է առանց մտածելու, նախապես խորհելու, ճիշտ պահին լռելու: Բայց հաղթում է:

Արդեն 2 տարի աշխարհը քննարկում է փաստը, որ չնայած բոլոր նախադրյալներին՝ ԱՄՆ նախկին նախագահի կինը նրա նախկին կինը չդարձավ՝ հավակնելով դառնալ ապագա նախագահ: Թեկնածուներն ԱՄՆ-ում, անկասկած, առաջինն են իրենց անցյալի, բնույթի, հարակից հանգամանքների տեսակետից. մեկը կին է, մյուսը՝ ապաքաղաքական և անքաղաքավարի գործարար: Նրանց պատճառով ամերիկյան ընտրարշավն այս անգամ ոչ թե վերաբերում էր դեմոկրատ և հանրապետական գաղափարական պայքարին,  այլ շոշափում է պետության հենասյուները:

Ո՞վ է Թրամփը:

Անկասկած, «ամերիկյան երազանքն» իրականացնող, ազատ շուկային ու անկախ մրցակցությանը նվիրված,  ռիսկ սիրող,  դժվարություն, անհաջողություն հաղթահարող ու նույնիսկ հաջողությանը դիմացող դասական հանրապետական:

Ո՞վ է Քլինթոնը:

Տղամարդու վիրավորանքը վերապրած, ոտքի կանգնած, փոքրամասնությունների թիկունքին ու պատմություն կերտելու ճանապարհին կանգնած և, որ ամենագրավիչն է, թեկուզ սեռով պայմանավորված, բայց ամերիկացիների համար առանցքային՝ առաջինը լինելու մոլուցքո տարված պողպատյա դեմոկրատ:

clinton-1

Թրամփի ու Քլինթոնի այս հատկանիշները նրանց հաջողության հիմքն են: Բայց կան նաև այլ հանգամանքներ, որոնք այս ընտրությունը դարձնում են հատկապես հանգրվանային: Ամերիկյան պետությունը ստեղծվեց, երբ ժառանգական արտոնությունը փոխարինվեց «Աստծո տված անքակտելի իրավունքով»: Սա ամերիկյան հաջողության ողնաշարն է, Մեծ Բրիտանիայից անջատվելու, ինքնուրույն որոշումներ կայացնելու, նորարարության, բարգավաճման, առաջընթացի լոկոմոտիվը դառնալու գրավականը:

Ամերիկան գերտերություն դարձավ հակաժառանգականության և ոչնչից ամեն ինչ դառնալու հնարավորության շնորհիվ: Փորձը ցույց տվեց, որ Բուշ Ավագը հաջողեց, Կրտսերը ձախողեց: Հիմքում նաև երկրի անցյալն էր: Ենթագիտակցորեն այր Քլինթոնը կարողացավ, կին Քլինթոնը չի կարողանա: Այստեղ հաղթում է Թրամփը:

Մյուս կողմից՝ ամերիկյան ինքնության հիմքում առաջինը լինելն է: Սա պարտադիր էր նոր մայրցամաքը յուրացնելու համար: Վերջին 250 տարվա ընթացքում ամենահայտնի գյուտերի մեծ մասն արել են ամերիկացիները՝ հեռագրից մինչև iPhone: Առաջինը լինելը պարտադիր է համալսարաններում. գիտական թեզդ չի պաշտպանվի, եթե նորություն չպարունակի: Նույնն էլ նախագահներն են: Կտապալվեն, եթե ինչ-որ հարցում չլինեն առաջինը: Օբաման առաջին աֆրոամերիկացին էր, Քլինթոնը՝ առաջին կինը: Իսկ Թրամփը հաջողակ, բայց հերթականն է: Այստեղ հաղթում է Քլինթոնը:

Ամերիկացիներին փաստացի առաջարկում են ընտրել ժառանգականության, բայց առաջինը լինելու ու հերթականի, բայց հաջողության հասնելու միջև:

Եթե հաղթի Թրամփը, պոպուլիստական ամբարտավանությունը կոչնչացնի կառավարման ամբողջ մշակույթը. եթե Քլինթոնը, կթուլանա ինքնության հիմնարար աղբյուրներից մեկը: Երկու դեպքում էլ նոյեմբերի 8ին ամերիկացիները ոչ միայն կընտրեն նոր նախագահ, այլև ստիպված կհամարակալեն պետության մինչև այժմ հավասարազոր հիմքերը:

Clinton’s Photo by Mike Stone/Reuters,
Trump’s David Becker/ getty images news/getty images

Գրել կարծիք