[ Tribute ] Նա, ով կապրի հավերժ. Ֆրեդի Մերկյուրի
Մեզ այդպես չթողեցին Ռուսաստան. վախենում էին, որ կայլասերենք իրենց ջահելներին:
Գիրք համարյա չեմ կարդում. կարծում եմ` ժամանակի վատնում է: Գիտեմ, որ ինձ կքարկոծեն սրա համար:
Որքան շատ, այնքան լավ. եվ այսպես` ամեն ինչում:
Ժամանակակից արվեստը կնոջ պես է. նրանից հաճույք չեք ստանա, եթե փորձեք հասկանալ նրան /այն/:
http://www.youtube.com/watch?v=mLRjFWDGs1g
- Ես շատ փող եմ վաստակել ու կարող էի շատ լավ էլ ապրել ամբողջ կյանքում, բայց ես միշտ պիտի ինչ-որ բանն անեմ: Էներգիա շատ ունեմ, այն պետք է դուրս հորդա: Ես չեմ կարող աննպատակ թավալ տալ անկողնում:
- Որքան շատ են հոգսերս, այնքան լավն են երգերս:
- Բեմում ես էկստրավերտ եմ, բայց թե ինչպիսին եմ կյանքում… բոլորովին այլ պատմություն է:
http://www.youtube.com/watch?v=Zqct2SGoDE0
Երգերը նոր շորի պես են. մի որոշ ժամանակ կրում ես, հետո ազատվում ես դրանցից:
Ես 9 տարի եմ անցկացրել գիշերօթիկում, ծնողներիս քիչ եմ տեսել: Ու սովորել եմ ինքնուրույն լուծել իմ խնդիրները, իմ ուժերով պաշտպանել պատիվս:
Ճիշտն ասած` պատրաստվում էի իլյուստրատոր դառնալ, բայց ուրախ եմ, որ միտքս ժամանակի´ն փոխեցի:
Ուզում եք ինձնից հարցազրո՞ւյց վերցնել: Հիմարություն մի´ արեք:
http://www.youtube.com/watch?v=Zqct2SGoDE0
Տարածել
Կարդա նաև
«Մի՛ վախեցիր»-ը՝ 20 տարի անց. գրքի և ֆիլմի քննարկում ստեղծագործական թիմի հետ (լուսանկարներ)
Գոնկուր Հայաստանի 2025-ի հաղթողը լիբանանցի գրող Շարիֆ Մաժդալանիի «Անուններն արքաների» վեպը (լուսանկարներ)
Newmag-ը Արմենիայի եթերում ներկայացրել է «Նամակներ դրախտից, որտեղ ոչ ոք չկար» հուշագրությունը (տեսանյութ)
Newmag-ը ներկայացնում է անկախ Հայաստանի ամենահայտնի ֆիլմերից մեկի մոտիվներով գրված գիրքը՝ «Մի՛ վախեցիր» (թրեյլեր)