[InterPress] Ռուսաստանը դեռ չի կարողանում հակազդել գունավոր հեղափոխություններին

Առնվազն Ուկրաինայում 2004-ին տեղի ունեցած նարնջագույն հեղափոխությունից հետո Ռուսաստանը ծրագրում էր դիմակայել «գունավոր հեղափոխություններին»: Այս ըմբոստությունների արդյունքում պաշտոնից հեռացան սառը պատերազմից հետո իշխանության եկած դիկտատորներ, ինչպես 2000-ին Հարավսլավիայում, 2003-ին Վրաստանում, 2004-ին Ուկրաինայում և 2005-ին Ղրղզստանում: Արևմուտքում գունավոր հեղափոխություն եզրը կորցրել է պոպուլյարույթունը, բայց Ռուսաստանում այն նախկինի պես արդիական է նույնիսկ 2019-ին: Հաշվի առնելով, որ նշված չորս երկրներում իշխանությունից հեռացվել են պրոռուսական ուժերը, դա տրամաբանական է:
2005-ից պրոռուսական քաղաքականությամբ հայտնի ոչ ժողովրդավարական և ժողովրդավարական պետություններում ռեժիմի փոփոխությունների ժամանակ հնարավոր եղավ խուսափել գունավոր հեղափոխություն պիտակից: 2010-ի ապրիլի հեղափոխությունը Ղրղզստանում, 2014-ի Եվրամայդանի ցույցերը Ուկրաինայում և 2018-ի ցույցերը Հայաստանում կարող են ընկալվել որպես տեղական նախաձեռնություններ: Ուկրաինայում նարնջագույն հեղափոխության և Եվրամայդանի միջև ընկած տասը տարում արևմուտքի մեկնաբանները հաճախ պնդում էին, որ Պուտինն ուշադիր հետևում էր 2004-ի զարգացումներին և ծրագրում էր ինչպես կանխարգելել դրանց զարգացումն ապագայում:

Շարունակությունը՝  interpress.am–ում

Հետևեք   newmag-ին    Telegram–ում և    Instagram–ում