Ումբերտո Էկո. Թանկագին թոռնիկս, սովորիր հիշել

Իմ սիրելի թոռնիկ,
Չէի ցանկանա, որ այս Սուրբ Ծննդյան նամակը հնչեր չափազանց ուսուցողական՝ Դե Ամիչիսայի տոնով, և քարոզեր սեր հարազատների, հայրենիքի, մարդկության ու նման այլ բաների հանդեպ: Դու չէիր հետևի դրան (դու արդեն մեծ ես, իսկ ես` վաղուց ծեր):

Արժեքների համակարգը այնքան է փոխվել, որ իմ խորհուրդները կարող են անտեղի լինել:

Եվ այսպես, ուզում եմ միայն մի խորհուրդ տալ, որը կարող է պետք գալ հենց հիմա, երբ օգտվում ես քո թաբլեթից: Չեմ ասի, որ դադարես զբաղվել դրանով, ու ձանձրալի ծերուկ թվամ: Չէ՞ որ ես էլ եմ դրանից օգտվում: Ծայրահեղ դեպքում կարող եմ խորհուրդ տալ երկար ժամանակ չծախսել հարյուրավոր պորնոգրաֆիկ կայքերում: Մի հավատա, որ սեռական հարաբերությունները հանգեցնում են միայն նմանօրինակ միատոն շարժումների: Այդ տեսարանները նրա համար են, որ քեզ պահեն տանը` դուրս գալու և իրական աղջիկների հետ ծանոթանալու փոխարեն:

Ընդունիր իմ խորհուրդները, նայիր աղջիկներին դպրոցում կամ խաղահրապարակներում, որովհետև նրանք հեռուստատեսային կերպարներից ավելի լավն են և մի օր քեզ ավելի մեծ հաճույք են պատճառելու, քան օնլայն աղջիկները:

Հավատա ինձ, որովհետև մեծ փորձ ունեմ (եթե համակարգչով միայն հետևեի սեքսուալ խաղերին, հայրդ երբեք չէր ծնվի, և, ընդհանրապես, դու էլ չէիր լինի):
Բայց այդ մասին չէ, որ ուզում եմ խոսել հետդ, այլ հիվանդության, որը վարակել է քո ու քո նախորդ սերունդներին, որոնք արդեն սովորում են համալսարանում:

Ես խոսում եմ հիշողության կորստի մասին:

Բնագիրը. Umberto Eco: "Caro nipote, studia a memoria”