JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027
Գլխավոր Լուրեր

Արթուր Բախտամյան. Կա՛մ զինվոր ես, կա՛մ հրամանատար

Արթուր Բախտամյան. Կա՛մ զինվոր ես, կա՛մ հրամանատար

Ծննդիցս հիսուն տարի անց էլ չեմ կարող ասել` իմ քաղաքը: Ես եմ իրենը: Քաղաքը միայն ծննդավայր չէ, սեր ու թախիծ, հուսահատություն և ուրախություն չէ: Ինքնաճանաչում է, աստիճաններով վերելք է, ինչպես մի անգամ` տասներորդ դասարանում: Դասերից փախել էինք Մոնումենտ` Հիսունամյակի սյունակոթողը բարձրանալու:
Նայե՛ք դեպի Կասկադի բարձունք. Ջիմ Թորոսյանի նախագծով կառուցված հիսունմետրանոց այս կոթողի հիմքում ճաղավանդակ կա (հիմա զոդված է): Ներթափանցում ես կառույցի որովայն (պատի մեջ ձուլված հորիզոնական աստիճաններ են) և սկսում ես բարձրանալ դեպի աղոտ լույսը: Մի պահ ձեռքերդ սառչում են... Այս վերելքը հավերժություն է թվում: Հետո հայտնվում ես փոքր հարթակին: Նստեցինք: Նայում ենք Երևանին ու ծխում «Արին-բերդ»: Թվում է, թե կյանքիդ կարևոր մի նպատակ իրագործվել է, այսինքն՝ ինչ ուզում էիր, իրականացրել ես:
Ոչ թե խոսում ես որոնման մասին, այլ գտնում ես: Պետք է հավատալ, հավատալ, որ կարող ես: Ու մենք հավատում էինք: Չկասկածելով անգամ, որ այդ ամենը միրաժ է, ու երբեք չես ստանա այն, ինչ ուզում ես:
Ազատության ձգտումը ծնունդից սկսած արգելափակվում է` բարուրելով, մահճակալի մեջ դնելով, շարքով քայլելով ու այդպես շարունակ. քանի որ տեղաշարժման հնարավորությունը մեծ չէ, մնում է բացել մտքի դարպասները: Ու հիմնականում ոչինչ չի ստացվում: Ինչո՞ւ: Որովհետև այն մնում է տեղական սպառման շուկայում` մեր վսեմ լեռներով ու ձորերով շրջափակված: Գուցե այս փակ շրջանից դուրս պրծնելու համար է, որ մենք շարունակ ճանապարհին ենք:



ՄՈՆՈԼԳՆԵՐ



Առաջին ինքնուրույն ճանապարհորդությունը կատարեցի առաջին կուրսում՝ ձմեռային արձակուրդին. Ես Թիֆլիսում եմ, նախնիներս այստեղ էին հաստատվել 19-րդ դարի վերջին, նրանք Դիզակի (Ղարաբաղ) մելիքների շառավիղներից էին: Այդ մասին այն ժամանակ գրեցի.
«Բազմագույն, բազմաձև, նեղ փողոցներով, գողտրիկ բակերով ու գինետներով, բարձրահարկ շենքերով ու լայն պողոտաներով ասիական  քաղաք: Չոր, տաք ձմեռ է: Քաղաքը կարծես հաշիշի ծխի մեջ թաղված լինի»:
Այստեղ ծանոթացա կաղապարի ու արգելափակումների դեմ մարտնչող Էսթետի`Սերգեյ Փարաջանովի հետ: Այստեղ հանդիպեցի Բրեխտի «Կովկասյան կավճե շրջանին»` Ստուրուայի բեմադրությամբ: Այստեղ հասկացա, որ ազատության համար վճարում են անազատությամբ:

Տարածել