Գնել Նալբանդյան. Հանճարների հետ դժվար է, առանց հանճարների` անիմաստ

Գնել Նալբանդյան. Հանճարների հետ դժվար է, առանց հանճարների` անիմաստ

newmag-ի գլխավոր խմբագրի խոսքն այն մասին, թե ովքեր են հանճարներն ու ինչո՞վ են նման կամ զատ մեզանից:

Հանճարեղ մարդիկ անօգնական երեխայի պես մարդամոտ են, դյուրահավատ, դյուրազգաց, կյանքում ամեն բան տեսած ծերունու պես նրբանկատ, մոռացկոտ, ամաչկոտ, սիրահարված պատանու նման միամիտ, իռացիոնալ, քչախոս, ճգնավորների պես իրենց անձը շրջապատին չպարտադրող, հասարակությունից ինքնօտարված, իրենց գաղափարների ու իրենց կյանքի գործի հետ մեկուսացած:

Հանճարեղ մարդիկ պատասխանատու են բոլորի համար: Նրանց համար ոչ ոք պատասխանատու չէ: Ոչ ոք չի կարող խոսել նրանց անունից, նրանք կարող են խոսել մյուսների ու բոլորի անունից: Նրանց անուններով կարելի է կոչել դարաշրջաններ, նրանց մտքերով կարելի է կրթել սերունդներ, նրանց կրած տառապանքներով կարելի է պատկերացում կազմել մարդկության պատմության մասին:


Գնել Նալբանդյան. Մայրիշխանությունն իրականում դեռ չի ավարտվել

Գնել Նալբանդյան. Գնոստիցիզմը և գնոստիկները

Գնել Նալբանդյան. Ցեղասպանությունը` շարունակելի. Թուրքիան միակը չէր ու չէ


Նրանց հետ ապրողների կոչումը նրանց չխանգարելն է, նրանց կողքին ապրողները կոչվում են ժամանակակիցներ, նրանց չճանաչողները կորցնելու շատ բան չունեն: Հանճարների հետ դժվար է, առանց հանճարների` անիմաստ: Նրանք` հանճարները, մեզ պես մարդիկ են, բայց առանց պաճուճանքի, առանց հավակնությունների, առանց սեթևեթանքի:

mansuryan
Լուսանկարը՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիայի արխիվից, 1970-ականներ:

newmag-ի այս համարում երկու հանճարեղ անհատականություն զրուցում են իրար հետ: Հանգամանքների բերումով իրարից երկար ժամանակ հեռու ապրող քույր և եղբայր նույն հանգամանքների բերումով հանդիպել են ու պարզապես զրուցում են իրար հետ:

Արտաքուստ որևէ էական բան չի կատարվում: Ավելի ճիշտ` ոչի՛նչ չի կատարվում: Նրանք ընդամենը ապրում են իրենց մի օրը, վերհիշում մոռացած բաները, տալիս անկարևոր հարցեր, ժպտում իրար, բարձրաձայն խորհում, քթի տակ ծիծաղում…

Իսկ այդ ընթացքում լրագրողը և լուսանկարիչը հետևում են մեր ժամանակների երկու մեծ անհատների, երկու բացառիկ ստեղծագործողների, երկու փրկված հայի առօրյա հարաբերություններին: Արաքս և Տիգրան Մանսուրյանները պարզապես զրուցում են այս համարում: Եվ նրանց ոչ ոք չի խանգարում: Նրանց կողքին լրագրողը սղագրող է, լուսանկարիչը` վավերագրող: Ուրիշ ոչինչ:

Գրել կարծիք