JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027
Գլխավոր Լուրեր

Վարդապետի չալդրանյանական լռությունը

Վարդապետի չալդրանյանական լռությունը

Ժամանակակից հայկական կինեմատոգրաֆում գրեթե չկան հեղինակային կինո նկարող ռեժիսորներ: Կոմերցիոն կատակերգությունների ֆոնին տարվա վերջին էկրան բարձրացավ «Վարդապետի լռությունը»: Այն համարյա բիոփիք է` ֆիլմ-կենսագրություն,սակայն Կոմիտաս կոմպիզիտորի, երաժշտի և վարդապետի կենսագրությունը չէ:
Երևանցի գրող և բուհում դասախոսող Էդգար Նովենցի (Վարդան Մկրտչյան) մասին է, որն էլ գրում է Կոմիտասի մասին: Նրան ամենից շատ հուզում է ֆրանսիական հոգեբուժարանում վարդապետի անցկացրած շրջանը. նա ցանկանում է պարզել` կոմպոզիտորը հոգեկան խանգարում ունե՞ր, թե՞ ոչ:
Ռեժիսոր Վիգեն Չալդրանյանը, լինելով ամենավառ հեղինակային ֆիգուրը հայկական կինոյում, հավատարիմ է մնացել իր էսթետիկ, սիմվոլիկ և յուրահատուկ մինի-կառուցվածքներին: Դրանցով նա ստեղծում է իր առանձնատուն-ֆիլմերը, որոնք շատ հեռու են կանգնած մեծ էկրան բարձրացող մնացած շինություններից:
Սիրո և սեքսի մասին տարվա ամենասկանդալային ֆիլմը. «ՍԵՐ 3D»





Ֆիլմի հիմնաքարերից մեկը այսօրվա հայ մտավորականի կերպարն է, նրա գործունեությունը և բախումը համակարգի հետ: «Լռություն» բառը, որը ռեժիսորն օգտագործել է իր վերջին ֆիլմերի վերնագրերում, կոտրվել է: Այնպիսի տպավորություն է, որ այժմյան սոցիալական խնդիրները և ներքաղաքական վիճակը փոխազդվել են ժամանակակից հայկական կինոյի հետ: 2015 թվականի կատակերգություններում մենք տեսնում ենք փոքր ակնարկ-ծաղրանքներ, սակայն Չալդրանյանն այդ խնդրին անդրադառնում է դրամատիկորեն: Հրաշալի գիշերային տեսարան, որտեղ Նովենց-դասախոսը և քաղմասից նոր դուրս եկած, հաճելիորեն ըմբոստ ուսանող Արեգը որոշում են, որ ապագա լրագրող Արեգը պետք է հարցազրույց վերցնի Միքայել Նալբանդյանի արձանից: Նալբանդյանը «պատասխանում է», որ իր արձանը պատահաբար չէ հայտնվել ԱԱԾ մոտ` Ոստիկանության վարչության շենքի հարևանությամբ. չէ՞ որ ազատությունը պետք է հսկվի: Կոմիտասի մասին հետաքրքրվողներին դուր կգա ֆիլմի պսևդովավերագրական հատվածը, երբ Նովենցը գտնվում է Վիլ-Ժուիֆի հոգեբուժարանում: Ռեժիսորը խոստովանել է, որ այն իրոք վավերագրական իմպրովիզ է:
85 միլիոն դրամ. ահա այսքան է ֆիլմի բյուջեն, գումարած ինչ-որ ոչ պաշտոնական թվեր` օգնություններ, որոնք ստեղծագործական խումբը չթվարկեց: Այսքան գումար է անհրաժեշտ, որպեսզի ստեղծվի դիտման արժանի, բայց զգացմունքային հուշեր չթողնող կինո: Ֆիլմը ավելի շուտ հաջող փորձ է, որ այսօրվա մտավորականի խնդիրները ներկայացվեն հարյուր տարվա վաղեմության, գլոբալ աղետի ֆոնին: Այժմյան Հայաստանում ապրող արևելահայի և 1915-ին անապատում հայտնված արևմտահայի միջև զուգահեռներ անցկացնելու ցանկություն է առաջանում: Այսօրվա հերոսը չպետք է լռի. սա ֆիլմի պոստուլատներից մեկն է: Հավանաբար, դրա համար է ռեժիսոր Չալդրանյանը հանդես գալիս երկու տեսարանների կամեոյով` մարմնավորելով ինքն իրեն, և բոլորին ցույց է տալիս իր տան պատերին կախված դիպլոմները՝ խոսելով սեփական հաջողությունների մասին: Այսպիսի էգոցենտրիկ և ցուցադրական ժեստը էժանացնում է նրա և նրա հերոսի երկխոսությունը: Եվ ընդանրապես, եթե չլինեին պաթետիկ խոսքերը, որոնցով ողողված է ֆիլմի առաջին մասը, կինոն միայն կհաշեր: Սակայն սա չալդրանյանական առանձնահատուկ ոճն է, մի աշխարհ, որտեղ ապրում են անօթևան և անունք կանայք («Ձայն լռության») և սափրված գլուխներով անտիսիստեմային հղիներ («Վարդապետի լռությունը»):
Պետք է շնորհակալ լինենք ռեժիսորին` հայկական կինեմատոգրաֆի «բոտեքսային էսթետիկային» այլընտրանք ներկայացնելու համար: Սակայն Չալդրանյանը, լինելով կինոյի, ոչ թե սիթքոմա-կլիպային լեզվով խոսող անձ, կարող է երբեմն նաև բղավել` էմոցիաները տանելով մինչև վերջ, որպեսզի տերտերյանական երաժշտությունն և հայ մտավորականի պատկերը ֆիլմից հետո երկար պահեն իրենց ազդեցությունը հանդիսատեսի հոգում: Ֆիլմում, իհարկե, կան տպավորիչ, անվերջ և ճերմակ միջանցներ, կլոբդեբյուսիական բնության պանորամաներ և էհեհեյ բացականչություններ, բայց այրվող դաշնամուրն ու արևից ճաքճքած հողը այնքան ծեծած կինոհնարքներ են, որ դարձել են գռեհիկ, ինչպես հովազային նախշը` երթուղայինում:
Ամեն հարմար և անհարմար առիթով մենք խոսում ենք մեծ և հանճարեղ հայերի, նրանց թողած անգնահատելի ավանդի և ժառանգության մասին: Այնինչ չենք կարողանում ստեղծել ֆանտաստիկ էմոցիոնալ ապրումներ առաջացնող գոնե մեկ ֆիլմ, որը կներկայացնի մի այնպիսի Կոմիտասի, որի խոսքը կամ հետաքրքիր գեղարվեստական կինոկյանքը համաշխարային էկրանին մեծ ռեզոնանս կառաջացնի: Սա միջին ֆիլմ է համաշխարհային կինոշուկայի համար, սակայն գեղեցիկ, բայց ոչ համոզիչ փորձ հայկական մեծ կինոյում:
 
http://m.youtube.com/watch?v=k__dF4TdiH0

Տարածել