[ ՕՏԱՐԻ ԴԱՍԵՐ ]  Ճակատագիրը զորավիգ է լինում «կախականջներին»…

[ ՕՏԱՐԻ ԴԱՍԵՐ ] Ճակատագիրը զորավիգ է լինում «կախականջներին»…

Այն մասին, թե ինչպես մի երիտասարդ սկսեց մեկ, հետո երկու նարինջ վաճառել ու դառնալ ԱՄՆ ամենահարուստ անձանցից մեկը:

Սա պատահել է դարասկզբին: Տասնհինգամյա հրեա պատանին գաղթում է Միացյալ Նահանգներ: Առաջին իսկ գործողությամբ աշխատանք խնդրելու նպատակով նա այցելում է սինագոգ: Տեսնելով, որ նա գրագետ է, նրան առաջարկում են սպասավորի աշխատանք:

-Չէ, դա ինձ հարմար չէ, -ասում  է  պատանին:

-Այդ դեպքում մենք քեզ օգնել չենք կարող,-ասում են նրան:

Թևաթափ պատանին մտամոլոր փողոցով քայլելով` 25 ցենտանոց է գտնում: Դրանով նա նարինջ է գնում, ապա քամելով հյութը` այն վաճառում է: Վաճառքից ստացած գումարով նա երկու նարինջ է գնում ու նորից հյութը քամելուց հետո այն վաճառում է: Կամաց-կամաց նա սկսում է ոտքի կանգնել: Տնտեսած գումարով նա սկզբից փոքրիկ մի կրպակ է գնում, որն աստիճանաբար վերաճում է պատկառելի խանութի, ապա նաև` սուպերմարկետի: Քառասուն տարի անց նա արդեն Միացյալ Նահանգների մրգային արքան էր: Օրերից մի օր լրագրողներից մեկը նրա հետ հարցազրույց է անցկացնում:


ՕՏԱՐԻ ԴԱՍԵՐ. Ինչո՞ւ հրեաները հայրենիք չունեն                      


– Միստր Մորգան, Դուք Միացալ Նահանգների ամենահարուստ ու հեղինակավոր անձանցից մեկն եք, մենք բոլորս ուտում ու խմում ենք ձեր մրգերն ու մրգահյութերը: Ենթադրվում է, որ այս ամենին հասնելու համար Դուք շատ եք սովորել, համալսարան եք ավարտել այնպես չէ՞…

– Ոչ, ես կրթություն չեմ ստացել, ես անգրագետ եմ,- լրագրողին անկեղծորեն խոստովանում է Մորգանը:

– Տեր Աստված, Ձեզ նման մարդը անգրագե՞տ…,– տարակուսում է լրագրողը:

-Պատկերացնում եմ,  թե ինչերի կհասնեիք,եթե կրթություն ստացած լինեիք:

-Եթե կրթություն ստացած լինեի, – դառնորեն հոգոց է հանում Մորգանը,- ապա մինչև հիմա սինագոգում  սպասավոր աշխատելիս կլինեի…


Նյութի գլխավոր նկարազարդումը՝ Բրիտանական գրադարանի (The British Library) բաց արխիվից:

 

 

 

 

 

Գրել կարծիք