JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027
Գլխավոր Լուրեր

Ինչո՞ւ է պետք երբեմն սոված մնալ

Ինչո՞ւ է պետք երբեմն սոված մնալ

Սովաբուժությամբ կյանքը երկարացնելու մասին վեճերը շատ են: Գիտության ու տեխնիկայի ժամանակակից աշխարհում հետաքրքրությունը դեպի սովաբուժությունը միայն աճում է: Մի քանի օբյեկտիվ հետազոտություններ հաստատել են սովի զգացողության ու երկարակեցության միջև կապը:
Կարևոր հետազոտություններից մեկը գերմանացի մի խումբ կենդանաբաններին է: Մինչև այդ, հայտնի էր, որ կանոնավոր սպորտով զբաղվող մկները ապրում են ավելի շատ, քան ոչ ակտիվ մկները: Բայց երկու խմբի մկներն էլ ստանում էին նույն ուտելիքը: Ֆիզիկական վարժությունները խոչնդոտում են որոշ հիվանդությունների զարգացմանը: Բայց, եթե սպորտով չզբաղվող մկներն ավելի քիչ էին ուտում, նրանք  նկատելիորեն ավելի երկար էին ապրում, քան սպորտով զբաղվողները:

Գիտնականները պարզել են, որ պատճառը  IGF-1-ն է՝ աճի ինսուլինանման գործոնը:

Այս սպիտակուցը կարևոր դեր է կատարում ծերացման պրոցեսում: Շատակեր մկների մոտ  դրա չափաբաժինն ավելանում էր, եւ ԴՆԹ մոլեկուլները քայքայվում էին: Սպորտսմեն կենդանիների դեպքում IGF-1-ը քիչ է, բայց կան ԴՆԹ մոլեկուլների վնասվածքներ: Այնպես որ, սպորտով զբաղվող ու քիչ ուտող մկների կյանքը ավելի երկար է:
Ուրիշ հետազոտություններ էլ կան: Կալիֆոռնիայի համալսարանի գիտնականներն էլ պարզել են, որ սովը լավ ազդեցություն է ունենում իմունիտետի վրա: Կես տարվա ընթացքում 2–4 օր մկներին զրկել են ուտելիքից: Արդյունքում, արյան մեջ լեյկոցիտների քանակը պակասել է: Ուտելու բնականոն ռիթմին վերադառնալուց հետո իմունային բջջիջները ոչ միայն վերականգնվել են, այլ նաև նախկինի համեմատ աճել են: Մեկ այլ հետազոտություն էլ արվել է օնկոհիվանդություններ ունեցողների հետ:
Պարզվել է, սովի ժամանակ օրգանիզմը ոչ միայն սպառում է կուտակված ճարպը, այլ նաև լեյկոցիտների մի մասը:

Հին իմունային բջիջների անհետացումը խթանում է ցողունային բջիջների ակտիվացմանը: Դրանք սկսում են մասնատվել ու գեներացնել նոր լեյկոցիտներ: Դրանք ավելի ուժեղ ու երիտասարդ են լինում, քան նախկինները:





Մեկ այլ թեզ էլ ցույց է տվել, որ կալորիաների պակասը ակտիվացնում է հատուկ գեներ, որոնք պատասխանտու են օրգանիզմի մաշվածության համար: Եվս մի հետազոտության ժամանակ էլ կապիկների մի մասը տասը տարի ստացել են ցածր կալորիականությամբ սնունդ, մյուսները սնվել են նորմալ: Ցածր կալորիականությամբ դիետա պահող կապիկները 30% պակաս քաշ են ունեցել,  ունեցել են նաև  70%-ով պակաս ճարպ ու ինսուլինի ցածր մակարդակ: Այս պահին կապիկների  90%-ը ողջ է: Նորմալ սնվող կապիկների դեպքում ծերության պատճառով առաջացած հիվանդություններից  մահացության մակարդակը մեծ է եղել: Ողջ է կապիկների 70%-ը:
Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի գիտնականները պարզել են, որ SIRT1 գենը պատասխանատու է սովի ու երկարակեցության միջև կապի համար:
Երկարակեցությունը պայմանավորված  է օրգանիզմից խոլեստերինի դուրս բերման հետ:

Սովը, որը բարձրացնում է SIRT1-ի ակտիվությունը, կարող է պակասեցնել խոլեստերինի հետ կապված հիվանդությունների զարգացումը: Ճապոնացի գիտնականների  վերջին հետազոտությունները հաստատել են, որ ծերացումը կախված  է սովի հորմոնի կենտրոնացումից:  Այն ազդում է  SIRT1-ի վրա, դանդաղեցնում է մկների մարմնի ու ուղեղի ծերացումը: Այդպիսով, մեծացնելով սովի հորմոնի արտադրությունը, գիտնականները երկարացրել են կրծողների կյանքը, իսկ արգելափակելով դրանք՝ ծերացրել նրանց:  Այս փորձերը ճապոնացիները կատարել են օգտագործելով ռիկունսիտո ճապոնական ազգային դեղամիջոցը, այն պատրաստվում է Atractylodes lancea բույսի արմատներից: Այս նյութը գիտնականները տվել են մկներին: Դեղամիջոցն օգտագործած մկներն ավելի երկար են ապրել:

Տարածել