Ինչպես հասցնել ավելի շատ,  բայց  աշխատել ավելի քիչ

Ինչպես հասցնել ավելի շատ,  բայց  աշխատել ավելի քիչ

Օրվա մեծ մասը մենք անցկացնում ենք աշխատավայրում, որից երբեմն ուղղակի զզվում ենք. ինչպե՞ս շատ աշխատել, բայց և չհոգնել ու աշխատանքի արդյունավետությունը բարձրացնել:

4.5  ժամվա ընթացքում կարելի  է հասցնել ավելի շատ բան, քան մեկ ամբողջական աշխատանքային օրվա ընթացքում: Ճանապարհորդ, գրող ու բլոգեր Ելենա Պրոկոպեցն ունի 6 հետաքրքիր խորհուրդ:

Ես աշխատում եմ շաբաթական 25 ժամ, քնում եմ 8 ժամ, չեմ կազմում օրակարգ ու հասցնում եմ անել ավելի շատ գործ, քան, երբ առավոտից երեկո նստած եմ լինում օֆիսում ու աշխատում եմ շաբաթվա մեջ 60 ժամ: Ես գերմարդ չեմ: Այն ինչ նկարագրում եմ, իրական է:  Մեկ տարի առանց աշխատանքային կոնկրետ հասցեի աշխատելուց հետո, ես ստացա մի քանի անգնահատելի դասեր սեփական ժամանակը արդյունավետ կառավարելու համար:

1. Օգտվեք Զեյգարնիկի էֆեկտի առավելությունից

Ուղեղն ունի կպչուն գործառույթ, որն անընդհատ հիշեցնում  է կիսատ թողած գործերի մասին: Դա հենց Զեյգարնիկի էֆեկտն է: Այն կօգնի ավարտին հասցնել անավարտ գործերը: Կարեւոր չէ, խնդիրը դուր գալի՞ս է, որը պետք է լուծել, թե՞ ոչ: Այն կատարելու համար գոնե մի փոքրիկ քայլ պետք է կատարել: Բախվել եք ստեղծագործական ճգնաժամի՞, չեք կարողանում գրե՞լ.  բացեք դատարկ ֆայլը, տպեք ինչ պատահի, այն, ինչ ձեզ դուր է գալիս: Պետք է պլանավորել հարսանի՞քը: Սկսեք հարսանեկան ծաղկեփնջից: Պետք է մինչեւ վաղը ընկերության համար կազմել մարքետինգային ռազմավարությո՞ւն: Սկզբի համար գրանցեք մի քանի գաղափար: 99 տոկոս դեպքերում  կսկսեք աշխատել այս խնդրի վրա, մինչեւ կհասնեք հաղթական ավարտին:

2. Օգտվեք նախագծերի կառավարման գործիքներից  (ոչ միայն աշխատանքի համար)

Մեր ուղեղը չի սիրում դժվար խնդիրներ: Երբ նա բախվում է ինչ-որ մի աբստրակտ խնդրի, օրինակ՝ «մտածել ամենամսյա մարքետինգային նախագիծ», ունայնության մեջ է հայտնվում ու նախընտրում է զբաղվել ամենօրյա, թեթեւ գործերով: Ահա, թե ինչու է  պետք ամեն մի գործը բաժանել մի քանի պարզ, փոքրիկ, հասանելի քայլերի: Այստեղ մեծ դեր են խաղում նախագծերի կառավարման գործիքները: Չէ՞ որ դուք չեք ուզում բաց թողնել ոչ մի կարեւոր քայլ:



Գոյություն ունեն անհավանական քանակի անվճար ու վճարովի ծրագրեր  անձնական նախագծերը կառավարելու համար: Ինձ ամենաշատը դուր է գալիս Casual-ը: Հատկապես հիասքանչ է, որ այս ծրագրում կարելի է ինֆորմացիան այնպես կառուցել, ինչպես դա տեղի է ունենում մեր գլխում՝ ոչ թե գծային, այլ՝ փոխկապակցված: Գծային քայլերի հերթականության փոխարեն, կարելի  է ստեղծել մի քանի գործողությունների հոսքերի  հավաքական պատկեր, որոնք տեղի են ունենում միաժամանակ կամ մեկը մյուսի հետևից: Մի խոսքով, դուք գծում եք տեսանելի մի պատկեր, որը թույլ է տալիս ամբողջ նախագիծը աչքի տակով անցկացնել, կատարել փոքրիկ քայլեր, որոնք կտանեն դեպի նպատակը:

Ահա, այդպիսի մի նախագծի օրինակ.

lifehacker

Այս մեթոդըհիանալի կաշխատի, քանի որ.

  1. Դուք միշտ գիտեք, թե հաջորդը, որ քայլն եք անելու, այդ պատճառով էլ որևէ քայլ հետաձգելու շանս չի մնում:
  2. Դուք ունեք ձեր նպատակների մեծ պարզ պատկերը, որըհնարավոր է հասկանալ մեկ հայացքով:
  3. Պլանավորել մի ամբողջ նախագիծ նույնքան պարզ է, որքան թղթի վրա այն նկարելը: Իսկ ծրագրով աշխատելն ավելի հեշտ է:
  4. Եթե դուք աշխատում եք թիմով, միշտ հասկանելի կլինի, թե ինչն է արդեն արված, եւ ինչ է պետք անել այս պահին: Դա նշանակում է, որ կլինեն ավելի քիչ սխալներ ու բաց թողնված վերջնաժամկետներ:

Կան նաեւ ուրիշ շատ հայտնի գործիքներ, որոնք ինձ դուր են եկել՝ BasecampPodioTrello и Microsoft Project:

2.Փոխեք ձեր սովորությունները

Այսօր շատ հեշտ է գտնել ինֆորմացիա, ինչպես հասցնել անել բոլոր գործերը, բայց արդյո՞ք շատերն են դրանք կիրառում գործնականում: Ես էլ էի այդ մարդկանց թվում:  Մենք բոլորս ունենք սովորություններ, որոնք դժվար է փոխել: Այնուամենայնիվ, մի խելացի լուծում կարելի է գտնել Չարլզ Դահիգայի (Charles Duhigg) «Սովորության ուժը» գրքում: Հեղինակը այն անվանում է սովորությունների ցիկլ: Եթե կարճ` սովորությունը երեք բաղադրիչ ունի. Խթան (որը նախորդում է սովորական պահվածքին), Սովորույթային պահվածք (գործողությունների փաստացի կրկնություն) եւ Պարգև (արտաքին ու ներքին պարգև, որը ստանում ենք սովորական դարձած գործողությունների համար):

Վատ նորություն էլ կա՝ խթանիչների վրա ազդել մենք չենք կարող: Լավ նորություն էլ կա՝ դուք կարող եք փոխել սովորական դարձած գործողությունները:

Կան շատ անարդյունավետ բաներ, որոնք ես անում էի շաբաթվա ընթացքում, բայց ես միշտ մեղքի զգացողություն ունեի, որ ամեն առավոտ օրս սկսում եմ սոցցանցերում փոստ անելով: Իմ բլոգում նոր փոստերով կիսվելու խթանիչը վատ չէ, բայց ես գիտեմ, որ դա կարող է բերել սոցցանցերում անիմաստ թափառելուն, որն էլ իմ օրվա մեջ շփոթմունք  է առաջացնում: Լուծումը՝ նախապես պլանավորել, թե ինչ է պետք անել սոցցանցերում ու մեդիայում: Սահմանել կոնկրետ ժամ, թե երբ է պետք դրանով զբաղվել, ու դա անել ամեն օր: Ամեն անգամ, երբ կատարում եք ձեր նոր սովորույթային գործողությունը, համոզվեք, որ ինքներդ ձեզ պարգեւատրում եք: Հորինեք ձեզ համար ինչ-որ ծիսակարգ, որը կօգնի կանխարգելել բացասական պահվածքը, օրինակ՝ վեբ-սերֆինգը, փող ծախսելը, քաղցր ուտելը: Ամեն անգամ, երբ կստացվի խուսափել այդ վատ սովորությունից, պարգեւատրեք ինքներդ ձեզ: Կրկնեք սա 21 օր, մինչեւ նոր  սովորությունը կդառնա սովորական:

4. Օգտագործեք 90 րոպեի կանոնը

Մոտ 50 տարի առաջ նեյրոֆիզիոլոգ Նատանիել Կլեյտմանը պարզեց, որ օրվա ընթացքում մեր մարմինը ամեն 90 րոպեն մեկ ակտիվության պիկից հասնում է անկման:  Պարզ ասած, մենք արդյունավետ կարող ենք լինել միայն այս 90 րոպեների ընթացքում: Ի՞նչ է տեղի ունենում այդ 90 րոպեների ավարտից հետո:  Մենք սկսում ենք փնտրել հավելյալ վառելիք՝ կոֆեինի, քաղցրավենիքի կամ էլ սեփական սթրեսային հորմոնների տեսքով: Այդ պահին մենք կորցնում ենք մեր կենտրոնանալու կարողությունը, դադարում ենք հստակ մտածել ու տեսնել ամբողջական պատկերը:

Իմ երեկվա օրն այսպես անցավ. Ես հասա օդանավակայան ու սրճարանում աշխատեցի 90 րոպե մինչեւ թռիչքը (Wi-Fi չկար): Թռիչքի ժամանակ նայեցի ֆիլմ, աշխատանքիս նորից վերադարձա Շվեյցարիայից Ֆրանսիա մեկնող գնացքում: Տանն  արագ ստուգեցի էլփոստիս եկած նամակները, ընթրեցի ու եւս 90 րոպե աշխատեցի:

Արդյունքում, 4.5 ժամվա ընթացքում ես արեցի ավելի շատ աշխատանք, որի համար առաջ կծախսեի 8 ժամյա աշխատանքային օրս:

5.Սահմանեք առաջնահերթությունները մինչեւ վերջ

Պենտագոնի ղեկավարներից մեկը հիանալի է ձեւակերպել այս խորհուրդը.

Սկզբում ես կազմում եմ առաջնահերթությունների ցանկը՝ առաջին, երկրորդ, երրորդ եւ այդպես շարունակ: Հետո ջնջում եմ երրորդ առաջնահերթությունից հետո մնացած առաջնահերթությունները:

Սա ոսկե կանոն է ամենօրյա բոլոր խնդիրների ցանկի համար: Երրորդից հետո ընկած բոլոր խնդիրները տեղափոխեք վաղը:

Չգիտե՞ք՝ ինչպես պարզել կարեւոր խնդրները.

  1. Մտածեք, այդ երկու խնդիրների միջեւ կա՞ կախվածություն, թե՞ ոչ: Կարելի՞  է անել քայլ Ա-ն, չանելով՝ Բ քայլը: Եթե ոչ, ուրեմն Բ խնդիրն ավելի կարեւոր է: Ընտրեք այն խնդիրները, որոնք կարող են ազդել հետագա հաջողության վրա:
  2. Օգտագործեք լուծումների մատրիցան: Մեծ ջանքեր պահանջող, դժվար կատարվող խնդիրները պետք է խառնել ավելի պակաս դժվարների հետ:
  3. Կազմակերպեք «օդանավակայանի օր»

Ինձ համար օդանավակայաններն ու օդանավերը գերարդյունավետ աշխատանքային վայր են: Իրականում, ես ավելի հաճախ ընտրում եմ ոչ թե ուղիղ, այլ կանգառներով թռիչքները: Դրանք ավելի էժան են, ու հասցնում եմ այդ ընթացքում ավարտել ավելի շատ գործեր: Փորձեմ բացատրել.

Մինչեւ թռիչքը կամ վայրէջքից առաջ ունեք  սահմանափակ ժամանակ եւ անվճար Wi-Fi: Դա նշանակում է, որ կարող եք աշխատել 90 րոպե, քանի դեռ արդյունավետության պիկի վրա եք: Երբ ինքնաթիռում եք, ձեզ չեն խանգարում, հեռախոսն անջատված է, մնում է միայն մաքուր արդյունավետ աշխատել: Ես հաճախ նույն այդ մթնոլորտը փորձում եմ ստեղծել տանը. անջատում եմ ինտերնետը եւ 90 րոպեում առանց շեղվելու կատարում եմ աշխատանքս:

Եկեք ամփոփենք: Ահա այն պլանը, որով կհասցնեք կատարել շատ աշխատանք, բայց կաշխատեք ավելի քիչ.

  1. Կատարեք առաջին քայլը ձեր գործն անելու համար եւ օգտագործեք Զեյգարնիկի էֆեկտը:
  2. Օգտագործեք նախագծերի կառավարման գործիքներ, որպեսզի հստակ պատկերացնեք, թե ինչ է պետք անել ու միշտ լինեք կենտրոնացած:
  3. Հետեւեք ձեր խթանիչներին ու վերափոխեք դրանք՝ դարձնելով դրական սովորություններ:
  4. Օգտագործեք 90 րոպեի օրենքը:
  5. Սահմանեք առաջնահերություններ ու աշխատեք ավելի կարեւոր խնդիրների վրա:
  6. Հեռացրեք այն ամենը, ինչ շեղում է ձեզ: Օրինակ, կազմակերպեք «օդանավակայանի օր»:

Գրել կարծիք