Թուրք լրագրող. Երջանկությունը երջանիկ չլինելու դեպքում իրավիճակը փոխելու ազատությունն է

Թուրք լրագրող. Երջանկությունը երջանիկ չլինելու դեպքում իրավիճակը փոխելու ազատությունն է

Ստամբուլի համալսարանի հանրային կապերի դասախոս, մարդաբան Սունջեմ Քոչերը newmag-ին պատմել է ժուռնալիստիկայի, երջանկության և նահապետական կանոնների մասին:

Qucher

Ես և լրագրությունը

Լրագրությունն ընտրեցի, որովհետև լրագրողները ստեղծում են պատմություններ՝ իրողություններից դուրս, և միևնույն ժամանակ ստեղծում են իրողություններ՝ պատմություններից դուրս: Ես հիմա Ստամբուլի ՙՔադիր հաս՚ համալսարանի հանրային կապերի և տեղեկատվության դասախոս եմ: Մարդաբանության, հաղորդակցության և մշակույթի դոկտորի աստիճան եմ ստացել Ինդիանայի համալսարանում 2012 թվականին: Իմ կրթությունն ինձ օգնում է լրատվության և լրագրողների շրջանում հետազոտություններ անցկացնել:

Փաստերն ինձ համար մարդիկ են, պատմությունները, ներկա լինելն ու քո սեփական պրիզմայով անցկացնելը:

Լրագրությունն ավելին է

Կյանքը ինձ համար հետադարձ ճամփորդությունն է ու ներկա շփումներ՝ տարբեր երկրների և տարբեր մշակույթների հետ: Ես Ստամբուլում կլինեմ մի քանի օր և հավանաբար կմեկնեմ Դենվեր՝ Կոլորադո, և այնտեղ կմնամ մի քանի ամիս: Ինձ համար կյանքում կարևորը այն է, որ բացահայտեմ կյանքի նմանություններն ու ընդգծեմ կյանքի և մշակույթների տարբերությունները: Իմ մասնագիտությունն ինձ տալիս է կյանքը բացահայտելու շանս:

Նահապետական համակարգում

Լրագրողի համար ոսկե կանոններից մեկը ճշգրիտ խոսելն է, հուզելը, խնդիրներ վեր հանելը: Պետք է կարողանաս միայնակ քայլել ամենուր և ամեն պահ: Կատակը մի կողմ՝ անկախությունը թող լինի ֆինանսական առումով կամ ընտրության՝ ուր գնալ, ինչ հագնել, և սրանք ամենուր շատ կարևոր բաղադրիչներ են կին լրագրողների և առհասարակ կանանց համար: Մենք իրականում ապրում ենք նահապետական համակարգում: Կինը տարբեր տեղերում այդ նույն համակարգի պատճառով ենթարկվում է տարբեր ձևերի տաժանակիր փորձությունների:


Տես նաև.


Լրագրողիս կյանքում գույն կա

Իմ կյանքում գույները ուսանողներս են, որոնք բաց են ուսումնասիրելու և սովորելու համար: Ուսուցումը ճամփորդություն է ինձ համար: Երբ իմ ուսանողները վերադարձնում են այն, ինչ տվել եմ, կրկին ուզում եմ դասավանդել: Միայն այս ամենից հետո է այդ ճանապարհը հաճելի: Սա իմ կյանքի գլխավոր գույնն է, լրագրության գույնը:

Երջանկություն

Չես կարող բանաձևերով որոշել, թե ինչ է երջանկությունը: Այն ինքնաբուխ է ու բաց ՝ գտնելու նոր տարբերակներ կյանքում: Երջանկությունն այն է, որ փոխես ազատությունն ու այն իրավիճակը, որտեղ դու երջանիկ չես:

 

Գրել կարծիք