[InterPress] Ինչո՞ւ Հայաստանը չի արժանանում աշխարհի ավելի մեծ ուշադրությանը

[InterPress] Ինչո՞ւ Հայաստանը չի արժանանում աշխարհի ավելի մեծ ուշադրությանը

Ինչքա՞ն բարձր պետք է լինեն մեր շեփորները, որ աշխարհը լսի մեզ:

2018-ը չափազանց տոնական տարի է` հնչեցին արքայազն Հարիի և Մեգան Մարքլի հարսանեկանղողանջները, վառվեց Ձմեռային օլիմպիական խաղերի ջահը, Ֆրանսիան հաղթեց ֆուտբոլի աշխարհիառաջնությունում, Ֆրեզնոյում բացվեց Վիլիամ Սարոյանի թանգարանը և Հայաստանի դրոշը ծածանվեցմիջազգային տիեզերական կայանում: 

2018-ին լրանում է նաև Առաջին համաշխարհային պատերազմի վերջին` հաղթական ճակատամարտի 100-ամյակը: Դրան մասնակցել են նաև ֆրանսիական բանակի հայկական լեգիոնները: Այս տարի նշում ենք նաևՊուլիցերյան մրցանակի դափնեկիր Վիլյամ Սարոյանի ծննդյան 110-ամյակն ու Հայաստանի վերջին` Լևոնթագավորի 625-ամյակը: 


Կարդացեք նաև.


2018-ը հայերի համար լի է ուշագրավ իրադարձություններով, որոնք հազարամյակներ, դարեր ևտասնամյակներ առաջ տեղի ունեցածի տարելիցներ են: 

2018-ը Հայաստանի առաջին հանրապետության, հայերի վերածնունդը խորհրդանշող Սարդարապատիճակատամարտում հաղթանակի հարյուրամյակը, Արցախի ազատագրման 30 և Արցախի անկախության 27տարիները տոնելու տարին է: 

Բայց ինչ իմաստ ունի նշել մեր հարյուրամյակները, եթե դրանք անհայտ են աշխարհին: Հոմենթմենը`հայկական սկաուտական շարժումը, որն 98 տարի առաջ արգելվել էր Խորհրդային Միությունում,հիմնադրման հարյուրամյակը տոնեց Գլենդելում, սեպտեմբերի 16-ին, նվագախմբով և քայլերթով: 

Շարունակությունը՝  InterPress.am-ում


Հետևեք newmag-ին Telegram-ում և Instagram-ում


 

Գրել կարծիք