JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027JOIN SIGNATURE CLUB 2027
Գլխավոր Լուրեր

[100 մոնոլոգ] Արթուր Կարապետյան. «Ինձ խանգարում է

[100 մոնոլոգ] Արթուր Կարապետյան. «Ինձ խանգարում է մարտնչող տգիտությունը»

մարդկային է - Մարդիկ թույլ են, ինչպես ես. բոլոր թուլություններս մարդկային են: Սխալներ անում եմ, խոստովանում, բայց երբեմն այդ խոստովանությունն արդեն չի օգնում, իսկ դրանից տուժում եմ ես կամ իմ ամենամտերիմ մարդիկ: Աշխատում եմ որևէ մեկին չվնասել, ամբողջը հավաքում եմ ինձ վրա, որովհետև դրանք ի՛մ սխալներն են: Իսկ իմ սխալի համար ե՛ս պատասխան պիտի տամ: Ու թե դրանից սրտիդ վրա քանի կնճիռ կավելանա, ոչ մեկին չի հետաքրքրում: Եթե կարող ես չսխալվել, մի սխալվիր, եթե այդքան գիտակից ես, փորձիր ճիշտ ապրել: Հետո հասկանում եմ, որ գուցե այդքան էլ գիտակից չեմ, այդ պատճառով էլ սխալներ իմ կյանքում լինում են: Ամեն ինչի համար նախ ինձ եմ մեղադրում, հետո՝ դիմացինիս: Ես եմ մեղավոր, եթե ինձ հետ ինչ-որ բան այնպես չի լինում, որովհետև միշտ էլ մոնոլոգ այլընտրանք կա: Շատ անգամ իմացել եմ այս կամ այն հարցի պատասխանը, բայց էլի դիմել եմ այդ քայլին: Չեմ նեղվում փորձություններից, եթե անգամ նախապես գիտեմ ելքը:
սովորեցնող սխալներ - Չեմ սիրում հանձնվել: Կյանքում ինչի հասել եմ, հասել եմ փորձությունների, իմ անցած ճանապարհի շնորհիվ: Խելացի մարդը պետք է ուրիշի սխալներից սովորի, բայց ես ուզում եմ իմ սխալների վրա սովորել: Այդպես ավելի եմ հարստանում, ինքս ինձ հասկանում ու հետո ավելի ինքնավստահ դառնում: Եթե հնարավոր լիներ ուրիշի սխալների վրա սովորել... Համաշխարհային գրականության մեջ շատ օրինակներ կան, որոնցից կարելի էր սխալների գիրք կազմել, որ մարդիկ վերցնեին, կարդային ու ճիշտ ապրեին: Բայց չի ստացվի: Ես գիտեմ, օրինակ, որ ծխելը վնասում է առողջությունը, բայց ծխում եմ, որովհետև ինձ դուր է գալիս: Ես ինձ խաբում եմ մի բանով, որն իրականում վնասակար է: Ինձ թվում է՝ եթե ծխեմ, կհանգստանամ, բայց ծխախոտն իր ծխի նման թեթև չէ, ու ինչքան որ արտաշնչում ես, նույնքան էլ մնում է ներսդ ու քեզ վնաս պատճառում:
չի ստացվում չասել - էմոցիոնալ մարդ եմ ու երբեմն մարդկանց հետ անկեղծանում եմ այն աստիճան, որ գուցե և պետք չէր: Չգիտեմ՝ դա ինչ-որ բանի ավելցո՞ւկ է, թե՞ պակաս, բայց երբեմն չի ստացվում չասել: Վերջերս մի վատ սովորություն եմ ձեռք բերել. երբ ինչ-որ մի բան գալիս-լցվում է մեջս ու ցավ պատճառում, սկսում եմ շատ խոսել: Ժամանակի ընթացքում կյանքի փորձ է կուտակվել, որն ուզում եմ անպայման փոխանցել ինչ-որ մեկին: Դա էլ է վատ սովորություն, երբ քեզ թվում է, թե ինչ-որ մեկը քո խորհրդի կարիքն ունի: Չնայած երբեմն դա օգնում է, ու հենց տեսնում եմ, որ դիմացինիս աչքերը սկսեցին վառվել, այ այստեղ էլ առիթից օգտըվում եմ ու երկուսի տեղը չորսն եմ ասում:



Կարդացեք նաև.
[100 մոնոլոգ] «Զայրանում եմ, որ հայերը հանգստանում են Թուրքիայում»․ Վանուշ Խանամիրյան
[100 մոնոլոգ] «Զգուշացե՛ք լուրջ մարդկանցից». Լալա Մնացականյան
[100 մոնոլոգ] Պարտություն է, երբ հանկարծ կյանքիդ օրերը դառնում են միօրինակ. Մուրադ Ջանիբեկյան


կիսատ-պռատ - Ինձ խանգարում է մարտնչող տգիտությունը, որ թուրը ձեռքին չի ուզում հանձնվել: Խանգարում է մեծամտանալու մոլուցքը, որից հետո չեն ուզում աճել: Ինձ շատ են խանգարում պրոֆեսիոնալիզմի պակասը, դիլետանտիզմն ամեն ինչում: Ես շատ եմ ուզում, որ բանվորը լինի բանվոր, բժիշկը՝ բժիշկ, տաքսու վարորդը՝ տաքսու վարորդ, և ոչ ոք չամաչի իր աշխատանքի համար: Երբ մատուցողն ամաչում է, որ ինքը մատուցող է, նշանակում է, որ նա արդեն ինձ մոտենում է իր բարդույթներով: Մեր միջի այդ բարդույթներն են ինձ խանգարում ապրել: Ես չեմ ուզում, որ ամեն անգամ տաքսու վարորդն ինձ ասի. «Ես համալսարան եմ ավարտել, էս երկու ամիսն եմ տաքսի քշում»: Երբեմն ուզում եմ այդ պահին կանգնեցնել ու իջնել մեքենայից: Եթե պրոֆեսիոնալ տաքսու վարորդ չես, ինչո՞ւ ես վարում, իսկ եթե վարում ես, ապա էլ ինչո՞ւ ես ամաչում:

newmag #21 ապրիլ 2011





Հետևեք newmag-ին Instagram-ում և Telegram-ում





 

Տարածել