Հարություն Կալենցը 20-րդ դարի հայկական կերպարվեստի ամենաինքնատիպ ու ամենաքիչ բացահայտված արվեստագետներից է։ Նրա ստեղծագործական ուղին ձգվում է Լիբանանից մինչև Հայաստան՝ անցնելով ցեղասպանությունից փրկված մանկության, Բեյրութի մշակութային կյանքի, խորհրդային արվեստի գաղափարական սահմանափակումների և միջազգային ճանաչման միջով։

Այս գիրքը պատմում է ոչ միայն մեծ նկարչի կյանքի ու արվեստի, այլև մի ամբողջ դարաշրջանի մասին։ Խմբագիրներ Վարդան Կարապետյանն ու Մարի Թոմբը, հենվելով մինչև այժմ չուսումնասիրված արխիվների, անձնական նամակագրության, ընտանիքի հուշերի, թանգարանային և մասնավոր հավաքածուների վրա, վերակազմում են Կալենցի կենսագրությունը՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործական որոնումները, գաղափարական պայքարը, միջազգային կապերն ու մարդկային աշխարհը։

Գիրքը ներկայացնում է արվեստագետի ավելի քան 150 ստեղծագործություն, էսքիզներ, բացառիկ փաստաթղթեր և լուսանկարներ՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով նորովի ճանաչել Կալենցի արվեստը, հասկանալ նրա դերը խորհրդային ոչ կոնֆորմիստական արվեստի պատմության մեջ և գնահատել նրա ժառանգության համամարդկային արժեքը։

Սա միայն մեծ արվեստագետի կենսագրությունը չէ, այլ նաև հիշողության, մշակութային ինքնության և արվեստի ազատության մասին պատմություն, որը վերաիմաստավորում է Հարություն Կալենցի տեղը հայկական և համաշխարհային արվեստի պատմության մեջ։