Նորա Վեբստերը այրիանում է 40 տարեկանում։ Նա մենակ է մնում չորս երեխաների հետ՝ առանց բավարար միջոցների։ Մորիսը՝ նրա կյանքի մեծ սերը, մի ժամանակ Նորային փրկել էր խղճուկ գոյությունից։ Այժմ Նորան սարսափում է, որ կրկին կվերադառնա այն աշխարհ, որից մեծ դժվարությամբ էր ազատվել։ Իռլանդական փոքրիկ քաղաքում, որտեղ անձնական կյանքը շքեղություն է, Նորան փորձում է իր վիշտը պահել միայն իր ներսում, որդիներն էլ լուռ սգում են հոր մահը, որի բացակայությունը դեռ լիովին չեն գտակցում։ Նորան պայքարում է վախի, զայրույթի և ինքնության ճգնաժամի դեմ։ Այդ ընթացքում նրա ներսում գլուխ է բարձրացնում մի նոր ինքնություն․ նա նորից բացահայտում է երգելու հանդեպ իր սերը։ Նորայի կյանքում սկսվում է լուռ փոխակերպում։ Այս վեպը ազդեցիկ պատմություն է վշտի, մայրության, հասարակության պայմանականությունների և կնոջ անկախության մասին։