Ռոբերտ Գալոյան. Այն, ինչ փողով չես գնի

ոչինչ չի փոխվում
Երբ տղամարդը բոլորում է իր 50-րդ տարին, առանձնապես ոչինչ չի կատարվում նրա ներսում: Շատ են խոսում տարատեսակ տարբերությունների մասին, բայց ես ոչ մի տարբերություն չեմ զգացել 49 տարեկանում և հետո՝ 50 տարեկանում: Ուղղակի ևս մի տարի է, ուրիշ ոչինչ: Իհարկե, կան հարցեր, որոնց սկսում ես այլ տեսանկյունից նայել, բայց մեծ հաշվով ոչինչ չի փոխվում: Կարևորը՝ ես ինձ 21 տարեկան եմ զգում:
աններելի
Երբեք չի կարելի դավաճանել: Սա միակ բանն է, որը ես չեմ ներում: Խոսքը, իհարկե, ոչ միայն կնոջը դավաճանելու մասին է, այլև ավելի իրական, ավելի աններելի դավաճանության: Եվ որքան մտերիմ է քեզ դավաճանողը, այնքան դավաճանությունն աններելի է: Շատ կան բացասական արարքներ, որոնք կարելի է ինչ-որ չափով հանդուժել: Սակայն կան մարդկային նման կերպարներ՝ դավաճան մարդիկ, որոնց հետ ես նույնիսկ շփվել չեմ կարող:
սահման
Մարդու կյանքում սահմանագիծ կա՞, թե՞ չկա: Եթե խոսքը տարիքայինի մասին է, ո՛չ: Համենայն դեպս, մինչև հիմա չեմ հանդիպել որևէ սահմանի, որից հետո իմ մեջ ինչ-որ փոփոխություն զգացած լինեմ: Գուցե հետագայում լինի, չգիտեմ:
ուսումնառություն
Կրթություն ստանալ նշանակում է գիտելիք ստանալ: Այժմ կրթություն-գիտելիք կապը կարծես թե խզվել է: Պետք է փորձել հենց այդ կապը սերմանել երեխաների մեջ, որ իրենք ինքնություն հասկանան, պատկերացնեն, թե ինչ կարևոր բան է գիտելիքը: Իսկ գիտելիք ստանալու ցանկություն երեխան ունենում է իր ընտրած մասնագիտության դեպքում: Իհարկե, որպես հայր՝ փորձել եմ անել ամեն ինչ, պատասխանատվության զգացում սերմանել, խորհուրդներ տալ, բայց ոչ ավելին: Կյանքն իրենցն է, այդ ընտրությունը՝ նույնպես:

• Արամ Կարապետյան. Հայաստանում կփոխեի ամեն ինչ


• Արեգ Նազարյան. Հեղափոխությունները միայն փողով են արվում