Հոր մահից հետո Ալենը թողնում է դպրոցը և դառնում ակումբի դռնապան։ Նա երազում է փողի, Սեն Տրոպեի խնջույքների և Ջենովայում սեփական բար ունենալու մասին։ Նրա զարմիկն ընկնում է տհաճ պատմությունների մեջ, գաղտնի գործարքներ կնքում իր թիկունքում։ Այդժամ եղբայրությունը վերածվում է անվստահության, դավաճանության և բռնության։ 

Ալենի սիրելին՝ Ֆլոն, հեռանում է նրանից ու քաղաքից։ Ալենը մնում է մենակ՝ ասես մի զոմբի, օրվա ու գիշերվա, անցյալի ու ներկայի արանքում մնացած ստվեր։ Սակայն մի օր նրա մորեղբայրը պատմում է իրենց ընտանիքի ու նախնիների երկրում թաքցրած գանձի մասին։ Եվ Ալենը ճանապարհ է ընկնում դեպի այդ օտար հայրենիքը՝ Հայաստան։ 

Նուրան Դավիթ Քալիսն անպաճույճ լեզվով ու համարձակորեն պատմում է բորբոքված կարոտի, հանձնվելու և վերածնվելու մասին։ Նա վարպետորեն գծում է իր կերպարների հոգեբանական և սոցիալական դիմանկարները։

Վեպի վերնագիրը ոգեշնչված է Յան Դիլեյի և Moonbootica-ի համանուն երգից, ընդգծում է գրքի երաժշտական շերտը՝ հիփ-հոփի բիթերով լի։ Հուզիչ, դրամատիկ և ցնցող դեբյուտ է՝ վայրի ու կրքոտ, կոպիտ ու խենթ։